آیا طلاق والدین مانع مهاجرت یا اقامت فرزند در کانادا میشود؟ خیر؛ اخذ اقامت کانادا برای فرزند طلاق اصولاً امکانپذیر است، اما معمولاً ارائه مدارک حضانت، رضایت والد دیگر یا حکم معتبر دادگاه ضروری خواهد بود. نوع اقامت، سن فرزند، وضعیت اقامتی والد متقاضی و وجود یا نبود اختلاف درباره حضانت، نتیجه پرونده را تعیین میکند.
فرزند ممکن است همراه والد متقاضی در پرونده مهاجرتی قرار گیرد، از طریق اسپانسرشیپ والد کانادایی یا مقیم دائم اقدام کند، یا در برخی شرایط برای تحصیل و اقامت موقت وارد کانادا شود. در پرونده اقامت دائم، فرزند وابسته معمولاً باید کمتر از ۲۲ سال داشته باشد و همسر یا شریک عرفی نداشته باشد. برای فرزندان بالاتر از این سن، وابستگی مالی ناشی از وضعیت جسمی یا ذهنی ممکن است اهمیت پیدا کند.
طلاق بهتنهایی حق مهاجرت فرزند را از بین نمیبرد؛ بااینحال، والد متقاضی نمیتواند صرفاً با استناد به رابطه والدینی، تصمیمهای مهم مربوط به اقامت خارجی کودک را نادیده بگیرد. باید بررسی شود که حضانت قانونی با کدام والد است و آیا حکم دادگاه، جابهجایی یا خروج کودک از کشور را محدود کرده است.
مدارک دقیق به مسیر مهاجرت و وضعیت خانوادگی بستگی دارد، اما معمولاً مجموعه زیر بررسی میشود:
فرمهای اداره مهاجرت کانادا باید مطابق وضعیت واقعی خانواده تکمیل شوند. پنهانکردن والد دیگر، اعلام نادرست حضانت یا ارائه رضایتنامه صوری میتواند باعث رد پرونده، تأخیر جدی یا حتی مشکلات بعدی در وضعیت اقامتی شود.
در نبود رضایت، موضوع فقط مهاجرتی نیست و ممکن است به دادگاه خانواده ایران مربوط شود. والد متقاضی باید با ارائه دلایل مصلحت کودک، برنامه زندگی، محل سکونت، مدرسه، حمایت مالی و نحوه حفظ ارتباط کودک با والد دیگر، درخواست تصمیم قضایی مناسب کند. صرف ادعای بهتر بودن شرایط کانادا کافی نیست و دادگاه مدارک و اوضاع واقعی کودک را ارزیابی میکند.
همچنین باید تفاوت میان حضانت و ولایت یا اختیار تصمیمگیری را در نظر گرفت. داشتن حضانت لزوماً به معنای اختیار مطلق برای مهاجرت دائمی کودک نیست. در پرونده اخذ اقامت کانادا برای فرزند طلاق، متن دقیق رأی دادگاه و حدود اختیارات والدین اهمیت زیادی دارد.
فرض کنید مادری پس از دریافت اقامت دائم کانادا قصد دارد دختر ۱۰ ساله خود را نیز به پرونده اضافه کند. پدر طبق توافق قبلی، حضانت مشترک دارد اما با مهاجرت دائمی مخالف است. در این وضعیت، مادر باید هم مدارک رابطه والدینی و وضعیت اقامتی خود را ارائه کند و هم رضایت پدر یا تصمیم قضایی جایگزین آن را به پرونده بیفزاید. حتی اگر اخذ اقامت کانادا برای فرزند طلاق از نظر مهاجرتی واجد شرایط باشد، اختلاف حلنشده درباره خروج کودک میتواند پرونده را متوقف یا پرریسک کند.
ابتدا باید مسیر مناسب، سن و وابستگی فرزند، وضعیت حضانت و محدودیتهای مندرج در آرای دادگاه بررسی شود. سپس مدارک ایرانی گردآوری، ترجمه و با فرمهای مهاجرتی تطبیق داده میشوند. در مرحله بعد، رضایت والد دیگر یا مجوز قضایی اخذ و پرونده همراه با مدارک مالی و هویتی ارسال میشود. تغییر نشانی، ازدواج مجدد، اختلاف حضانت یا تولد فرزند جدید نیز باید تا پایان رسیدگی اعلام شود.
اشتباه رایج، استفاده از رضایتنامهای است که فقط سفر کوتاهمدت را پوشش میدهد، درحالیکه پرونده برای اقامت دائم تنظیم شده است. بنابراین در اخذ اقامت کانادا برای فرزند طلاق، متن رضایت، اعتبار ترجمه و هماهنگی اسناد ایرانی و کانادایی باید پیش از ارسال پرونده کنترل شود.
فرزند طلاق میتواند واجد شرایط اقامت کانادا باشد، اما طلاق جایگزین رضایت معتبر یا تصمیم قضایی درباره مهاجرت کودک نیست. بررسی همزمان قواعد مهاجرتی کانادا و حقوق خانواده ایران، از رد پرونده و اختلافات بعدی جلوگیری میکند.