آیا ترک خوردن پا در محل کار موجب دریافت دیه میشود؟ بله، دیه حین کار ترک پا با توجه به استخوان آسیبدیده، میزان ترک یا شکستگی، عیب باقیمانده و نظر پزشکی قانونی تعیین میشود و معمولاً رقم ثابت و یکسانی برای همه پروندهها ندارد. اگر آسیب ناشی از حادثه شغلی باشد، علاوه بر دیه یا ارش، ممکن است مزایای تأمین اجتماعی و مسئولیت کارفرما نیز مطرح شود.
در قانون مجازات اسلامی، ترک برداشتن استخوان عضوی که دیه مقدر دارد، از نظر میزان با شکستگی همان عضو مرتبط است. به طور کلی، دیه ترک استخوان برابر با چهارپنجم دیه شکستگی آن استخوان در نظر گرفته میشود؛ اما تعیین رقم نهایی به این بستگی دارد که کدام استخوان پا آسیب دیده و آیا استخوان بدون عیب درمان شده است یا خیر. درباره استخوانهایی که دیه مشخص و مستقل ندارند، ممکن است ارش تعیین شود؛ یعنی مبلغی که قاضی با توجه به نظر پزشکی قانونی و شدت آسیب مشخص میکند.
بنابراین برای محاسبه دیه حین کار ترک پا نمیتوان تنها به عنوان کلی «ترک پا» اکتفا کرد. ترک استخوان ساق، قوزک، پاشنه، کف پا یا استخوانهای انگشتان ممکن است احکام متفاوتی داشته باشد. همچنین کوتاهی پا، محدودیت حرکتی، تغییر شکل، درد مزمن یا نیاز به عمل جراحی میتواند در ارش یا میزان اثرگذاری آسیب بر مبلغ نهایی مؤثر باشد. نرخ دیه کامل نیز هر سال اعلام میشود و مبلغ ریالی پرونده باید بر اساس نرخ سال پرداخت یا زمان مقرر قانونی بررسی شود.
صرف ادعای وقوع حادثه در محل کار برای دریافت دیه کافی نیست و رابطه میان کار و آسیب باید قابل اثبات باشد. مدارک مهم معمولاً عبارتاند از:
کارفرما مکلف است مقررات ایمنی و حفاظت فنی را رعایت کند. اگر ترک پا بر اثر نبود تجهیزات ایمنی، نقص دستگاه، آموزش ناکافی یا بیاحتیاطی مسئولان ایجاد شده باشد، امکان طرح مسئولیت کیفری یا مدنی وجود دارد؛ با این حال، مسئولیت کارفرما باید با گزارش کارشناسی و ادله پرونده احراز شود. بیمهشده نیز در صورت تأیید حادثه به عنوان حادثه ناشی از کار، میتواند برای درمان و مزایای مقرر به سازمان تأمین اجتماعی مراجعه کند. دریافت خدمات بیمهای لزوماً جایگزین رسیدگی به دیه یا ارش نیست.
فرض کنید کارگری هنگام جابهجایی بار، به علت نبود کفش ایمنی و لغزندگی سطح کارگاه زمین بخورد و دچار ترک استخوان قوزک شود. اگر گزارش بازرسی و نظریه پزشکی قانونی وقوع حادثه و آسیب را تأیید کنند، موضوع دیه حین کار ترک پا بر مبنای استخوان آسیبدیده و عوارض باقیمانده بررسی میشود. چنانچه کارشناسی، قصور کارفرما را نیز احراز کند، ممکن است علاوه بر دیه، مسئولیت ناشی از نقض مقررات ایمنی متوجه کارفرما یا شخص مسئول شود. نتیجه نهایی به اسناد و نظر مراجع رسیدگی وابسته است.
مصدوم باید حادثه را فوراً به کارفرما و سازمان تأمین اجتماعی اعلام کند و درمان و مستندسازی پزشکی را به تأخیر نیندازد. در صورت وجود جنبه تقصیر، شکایت کیفری در مرجع قضایی ثبت و مصدوم برای معاینه به پزشکی قانونی معرفی میشود. اختلاف درباره رابطه کاری یا گزارش حادثه ممکن است در اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی بررسی شود. پس از تعیین قطعی آسیب، پرداخت دیه یا ارش از مسیر پرونده قضایی و مسئول شناختهشده پیگیری خواهد شد.
مبلغ دیه حین کار ترک پا بدون مشاهده مدارک پزشکی و مشخص شدن استخوان آسیبدیده قابل اعلام قطعی نیست. ثبت سریع حادثه، دریافت گزارش رسمی، حفظ سوابق درمانی و مراجعه به پزشکی قانونی، مهمترین اقدامات برای اثبات آسیب و مسئولیت احتمالی کارفرماست.