آیا پارگی تاندون انگشت باعث پرداخت دیه مشخصی میشود؟ پاسخ این است که دیه پارگی تاندون انگشت همیشه مبلغ ثابت و مستقلی ندارد و در بسیاری از پروندهها، میزان آن با عنوان ارش و بر اساس شدت آسیب، کاهش حرکت انگشت و نظر پزشکی قانونی تعیین میشود. اگر پارگی تاندون موجب از بین رفتن کامل کارایی انگشت یا قطع منفعت آن شود، ممکن است مقررات مربوط به دیه انگشت یا منفعت عضو نیز مطرح شود؛ بنابراین تشخیص نهایی به معاینه و مستندات پزشکی وابسته است.
در قانون، برای برخی صدمات بدن دیه معین وجود دارد؛ اما پارگی تاندون در همه حالتها عنوانی با مبلغ ثابت ندارد. چنانچه آسیب ایجادشده در جدول دیات، حکم صریح و مستقلی نداشته باشد، ارش تعیین میشود. ارش مبلغی است که با توجه به نوع صدمه، میزان تأثیر آن بر عملکرد عضو، قابلیت درمان و وضعیت بزهدیده تعیین میشود. پزشکی قانونی میزان آسیب و عوارض را اعلام میکند و مرجع قضایی بر مبنای نظر کارشناسی و سایر مدارک درباره استحقاق و مبلغ تصمیم میگیرد.
مبلغ دیه کامل هر سال تغییر میکند؛ به همین دلیل بدون دانستن سال وقوع یا پرداخت، نمیتوان رقم نهایی را دقیق اعلام کرد. همچنین پارگی جزئی، پارگی کامل، آسیب یک یا چند تاندون، محدودیت حرکتی دائمی و امکان جراحی، همگی در ارزیابی اثر دارند. دیه یا ارش آسیبهای جداگانه نیز نباید بدون بررسی، دوباره برای همان منفعت ازدسترفته محاسبه شود.
صرف ادعای درد یا کاهش حرکت معمولاً برای تعیین مسئولیت و میزان خسارت کافی نیست. برای اثبات دیه پارگی تاندون انگشت، مدارک زیر اهمیت ویژه دارد:
بهتر است فرد پیش از تکمیل درمان، مدارک را نگهداری کند و از انجام فعالیتی که وضعیت آسیب را بدتر میکند بپرهیزد. نظر پزشکی قانونی معمولاً پس از مشخصشدن وضعیت نهایی یا پایدار آسیب صادر میشود؛ بنابراین ممکن است معاینه نخست، نتیجه قطعی درباره عوارض دائمی نداشته باشد.
ابتدا باید حادثه و رابطه آن با آسیب اثبات شود. سپس شکایت یا درخواست قانونی در مرجع صالح ثبت و مصدوم برای معاینه به پزشکی قانونی معرفی میشود. پس از صدور نظریه، امکان اعتراض در مهلت اعلامشده از سوی مرجع رسیدگی وجود دارد. در تصادفهای رانندگی، بیمه شخص ثالث نیز ممکن است مسئول پرداخت باشد؛ اما در حوادث کاری، مسئولیت کارفرما یا بیمه مربوط، به علت حادثه و مدارک ایمنی وابسته است. دریافت هزینه درمان، خسارتهای مالی یا ازکارافتادگی نیز با دیه یکسان نیست و ممکن است نیاز به مطالبه جداگانه داشته باشد.
فرض کنید کارگری هنگام کار با دستگاه، تاندون انگشت اشاره دست راستش را بهطور کامل پاره کند. پزشک پس از جراحی اعلام میکند که انگشت همچنان توان خمشدن کامل ندارد. در چنین وضعی، برای دیه پارگی تاندون انگشت، دادگاه تنها به نام آسیب اکتفا نمیکند؛ بلکه گزارش پزشکی قانونی، درصد محدودیت حرکت، امکان درمان و ارتباط حادثه با قصور احتمالی کارفرما را بررسی میکند. ممکن است ارش بابت نقص عملکرد تعیین شود و هزینههای قابل مطالبه نیز با توجه به دلایل پرونده جداگانه ارزیابی شود.
دیه پارگی تاندون انگشت بهطور معمول با توجه به نتیجه واقعی آسیب و نظر پزشکی قانونی تعیین میشود، نه صرفاً بر اساس نام پارگی. ثبت سریع حادثه، حفظ مدارک درمانی و پیگیری معاینه تخصصی، نقش مهمی در اثبات ادعا دارد. برای برآورد دقیق، باید نوع انگشت، میزان پارگی، دائمیبودن محدودیت و علت حادثه همزمان بررسی شود.