آیا کارفرما یا کارجو پس از توافق برای شروع کار، از ادامه همکاری منصرف شده است؟ شکایت بابت انصراف از شغل زمانی قابل پیگیری است که میان طرفین قرارداد، تعهد قابل اثباتی ایجاد شده باشد یا انصراف، خسارت مشخص و قابل مطالبهای به وجود آورده باشد؛ صرف پشیمانی از پذیرش یک پیشنهاد شغلی، معمولاً بهتنهایی جرم یا سبب قطعی پرداخت خسارت نیست.
استعفا زمانی مطرح است که رابطه کاری آغاز شده باشد و کارگر بخواهد به همکاری پایان دهد. در مقابل، انصراف از شغل ممکن است پیش از شروع به کار و پس از مصاحبه، پذیرش پیشنهاد استخدام یا امضای قرارداد رخ دهد. اگر قرارداد کار منعقد شده و تاریخ شروع یا تعهدات طرفین مشخص باشد، موضوع میتواند از اختلاف ساده استخدامی فراتر رود. با این حال، اعتبار شرط خسارت، امکان فسخ، دوره آزمایشی، مدت قرارداد و نحوه اعلام انصراف باید جداگانه بررسی شود.
اگر کارفرما پس از امضای قرارداد، بدون دلیل موجه از جذب فرد خودداری کند، کارجو میتواند اجرای تعهد یا جبران خسارت اثباتشده را مطالبه کند؛ البته نتیجه به متن قرارداد و امکان اجرای تعهد وابسته است. از سوی دیگر، کارفرما نیز فقط در صورت وجود قرارداد معتبر، شرط خسارت مشروع و اثبات ورود زیان میتواند علیه کارجو اقدام کند. مطالبه وجهی که صرفاً در پیامرسان اعلام شده یا مبلغ آن نامتناسب و بدون مبنای روشن است، الزاماً پذیرفته نمیشود. انصراف از شغل همچنین با کلاهبرداری تفاوت دارد و برای عنوان کیفری، باید عناصر قانونی جرم و سوءنیت خاص اثبات شود.
مدارک باید نشان دهند توافق دقیقاً درباره چه موضوعی بوده و چه خسارتی ایجاد شده است. مهمترین مستندات عبارتاند از:
اسکرینشات باید همراه با اطلاعات قابل بررسی مانند شماره تماس، تاریخ و متن کامل نگهداری شود. ادعای خسارت احتمالی یا از دست رفتن یک فرصت شغلی، بدون دلیل مالی و رابطه مستقیم با رفتار طرف مقابل، معمولاً برای دریافت غرامت کافی نیست.
فرض کنید سارا قرارداد ششماههای را امضا میکند و قرار است از اول ماه آینده در شرکت مشغول شود. شرکت پس از استعفای او از شغل قبلی، یک روز پیش از شروع کار اعلام انصراف میکند. سارا برای شکایت بابت انصراف از شغل باید قرارداد، پیام اعلام استخدام و مدارک زیان واقعی خود را ارائه دهد. مرجع رسیدگی با توجه به وجود رابطه کار، مفاد قرارداد و قابلیت اثبات خسارت تصمیم میگیرد و صرف امضای قرارداد، نتیجه قطعی دعوا را تضمین نمیکند.
اختلاف ناشی از رابطه کارگر و کارفرما معمولاً ابتدا در مراجع حل اختلاف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی محل کار پیگیری میشود. اگر رابطه استخدامی شکل نگرفته باشد یا دعوا ماهیت قراردادی و مطالبه خسارت داشته باشد، ممکن است دادگاه حقوقی مرجع مناسب باشد. ابتدا مدارک را مرتب، خواسته را دقیق و مبلغ خسارت را مستند کنید؛ سپس از طریق اظهارنامه یا ثبت دادخواست در مرجع صالح اقدام کنید. اعتراض به تصمیم مرجع نیز تابع مقررات و مهلتهای درجشده در همان تصمیم است.
برای شکایت بابت انصراف از شغل، وجود تعهد معتبر، تخلف قابل انتساب و خسارت اثباتشده اهمیت اساسی دارد. پیش از اقدام، متن قرارداد و پیامهای طرفین را بررسی کنید و میان استعفا، انصراف پیش از شروع کار و فسخ قرارداد تفاوت بگذارید. در پروندههای دارای شرط خسارت یا مبلغ قابل توجه، مشورت با وکیل میتواند از طرح دعوای نادرست جلوگیری کند.