آیا موجر پس از تخلیه ملک از پرداخت ودیعه خودداری کرده است؟ در این وضعیت، عدم استرداد مبلغ ودیعه توسط موجر میتواند با مطالبه رسمی، ارائه مدارک و در صورت لزوم طرح دعوا پیگیری شود؛ البته مبلغ قابل مطالبه به قرارداد، وضعیت تحویل ملک و بدهیهای اثباتشده بستگی دارد.
اصل بر این است که پس از پایان اجاره و تخلیه ملک، موجر باید مبلغ ودیعه یا قرضالحسنه را به مستأجر بازگرداند. بهتر است همزمان با تحویل کلید، صورتجلسهای شامل تاریخ تخلیه، وضعیت ملک، کنتورها و مبلغ قابل پرداخت تنظیم شود. اگر موجر مدعی خسارت، اجارهبهای معوق یا بدهی قبوض است، باید میزان و منشأ آن را مشخص و تا حد امکان با سند، رسید، گزارش کارشناس یا توافق کتبی اثبات کند.
صرف ادعای ورود خسارت، مجوز نگهداری نامحدود تمام ودیعه نیست. در صورت وجود خسارت واقعی، موضوع باید از مبلغ خسارت قابل اثبات تفکیک شود و موجر نمیتواند بدون دلیل، هزینههای عادی تعمیر و استهلاک متعارف را به مستأجر تحمیل کند. همچنین اگر قرارداد، تحویل ودیعه را مشروط به ارائه مفاصاحساب یا تسویه قبوض کرده باشد، این شرط در ارزیابی اختلاف اهمیت دارد؛ اما تفسیر و اجرای آن به متن دقیق قرارداد وابسته است.
در پروندههای مربوط به عدم استرداد مبلغ ودیعه توسط موجر، مدارک پرداخت و تخلیه نقش اساسی دارند. اسناد مفید عبارتاند از:
اگر موجر از تحویل گرفتن کلید خودداری کند، مستأجر نباید صرفاً به گفتوگوی شفاهی اکتفا کند. ارسال اظهارنامه، ثبت وضعیت ملک و استفاده از روش قانونی برای اثبات تخلیه میتواند از ادعای ادامه تصرف یا مطالبه اجارهبهای بیشتر جلوگیری کند.
ابتدا مبلغ، تاریخ سررسید و نحوه پرداخت را به صورت رسمی از موجر مطالبه کنید. اظهارنامه، دلیل مناسبی برای نشان دادن مطالبه و امتناع طرف مقابل است، اما بهتنهایی جایگزین اثبات پرداخت ودیعه یا تخلیه ملک نمیشود. اگر توافق حاصل نشد، مستأجر میتواند با توجه به مبلغ خواسته و مقررات جاری، از مرجع صالح قضایی محل اقامت خوانده یا محل مرتبط با ملک اقدام کند.
در دادخواست باید بازپرداخت اصل ودیعه و در صورت وجود شرایط قانونی، خسارت تأخیر تأدیه نیز مطالبه شود. امکان دریافت خسارت تأخیر به عواملی مانند قطعی بودن دین، مطالبه رسمی، توانایی پرداخت بدهکار و تشخیص مرجع رسیدگیکننده بستگی دارد؛ بنابراین نتیجه آن را نمیتوان بدون بررسی اسناد قطعی دانست. پیش از طرح دعوا نیز بررسی قرارداد و محاسبه دقیق بدهیهای احتمالی ضروری است.
فرض کنید مستأجر پس از پایان قرارداد، خانه را سالم تحویل داده و رسید بانکی پرداخت ودیعه را در اختیار دارد، اما موجر با ادعای رنگآمیزی و خرابی جزئی، از پرداخت کل مبلغ خودداری میکند. در این حالت، عدم استرداد مبلغ ودیعه توسط موجر با مطالبه کتبی آغاز و با مدارک تحویل ملک، تصاویر و رسید پرداخت اثبات میشود. اگر خسارت ادعایی بهطور مستقل احراز نشود، مستأجر میتواند بازپرداخت تمام یا بخش مورد اختلاف را مطالبه کند؛ نتیجه نهایی به دلایل طرفین و نظر مرجع رسیدگی بستگی دارد.
برای مقابله با عدم استرداد مبلغ ودیعه توسط موجر، قرارداد، رسید پرداخت، مدرک تخلیه و مکاتبات را حفظ کنید و از توافقهای شفاهی پرهیز داشته باشید. موجر فقط در حدود بدهی یا خسارت قابل اثبات حق کسر مبلغ دارد. اقدام سریع، تنظیم اظهارنامه و انتخاب مرجع صالح، احتمال وصول مؤثر ودیعه را افزایش میدهد.