آیا هر خانواده میتواند درباره امور ساختمان به جای سایر مالکان تصمیم بگیرد؟ پاسخ کوتاه این است که تصمیمات خانوادگی در مجتمع مسکونی فقط درباره شیوه استفاده اعضای همان خانواده از واحد اعتبار دارد و تصمیمگیری درباره مشاعات، هزینهها و اداره ساختمان باید طبق قانون تملک آپارتمانها و مقررات مجتمع انجام شود. بنابراین، رضایت اعضای یک خانواده بهتنهایی نمیتواند برای همه ساکنان الزامآور باشد.
در یک واحد آپارتمانی، اعضای خانواده میتوانند درباره موضوعاتی مانند نحوه سکونت، استفاده از اتاقها یا زمان حضور مهمانان توافق کنند؛ اما این توافق نباید حقوق سایر مالکان و استفاده متعارف آنان از مشاعات را محدود کند. راهرو، راهپله، آسانسور، پشتبام، حیاط و تأسیسات مشترک، اصولاً متعلق به همه مالکان است و هیچ خانوادهای نمیتواند با استناد به مالکیت یا سکونت خود، استفاده انحصاری از آنها را به دیگران تحمیل کند. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه وکیل مشاوره رایگان خانواده را ببینید.
برای نمونه، پارک کردن خودرو در محل عبور، قراردادن وسایل شخصی در راهپله یا ایجاد تغییر در نمای ساختمان بدون مجوز، از حدود اختیار یک خانواده خارج است. تصمیمات خانوادگی در مجتمع مسکونی زمانی قابل پذیرش است که در محدوده واحد اختصاصی باقی بماند و با تصمیم معتبر مجمع عمومی یا حقوق اشخاص دیگر تعارض نداشته باشد.
اداره امور مشترک معمولاً بر عهده مدیر یا هیئتمدیرهای است که مجمع عمومی مالکان انتخاب میکند. تعیین هزینههای ضروری، تعمیر آسانسور، بیمه، نظافت و نگهداری تأسیسات باید در چارچوب اختیارات قانونی مدیر و مصوبات معتبر ساختمان انجام شود. مستأجر میتواند در امور روزمره ساختمان اظهارنظر کند، اما در بسیاری از تصمیمات مالکانه، نقش و اختیار مالک یا نماینده قانونی او اهمیت دارد.
مصوبه ساختمان باید روشن، قابل انتساب به جلسه معتبر و قابل اثبات باشد. بهتر است دعوت جلسه، فهرست حاضران، موضوعات مورد بررسی و نتیجه رأیگیری در صورتجلسه ثبت شود. مخالفت یک خانواده با مصوبه، بهتنهایی آن را بیاعتبار نمیکند؛ مگر اینکه تصمیم برخلاف قانون، خارج از صلاحیت مجمع، مغایر سند مالکیت یا موجب تضییع حقوق مالکانه باشد.
شخص معترض باید ابتدا مشخص کند ایراد او چیست: نبودن اختیار، رعایت نشدن تشریفات، تحمیل هزینه نامتعارف، تجاوز به مشاعات یا ایجاد مزاحمت. مدارک مفید میتواند شامل موارد زیر باشد:
پیش از طرح دعوا، ارسال درخواست کتبی به مدیر و مطالبه اصلاح تصمیم یا ارائه مستندات، معمولاً اقدام مناسبی است. مرجع رسیدگی به اختلاف، با توجه به خواسته، موضوع، محل وقوع ملک و طرفهای دعوا تعیین میشود؛ بنابراین برای ادعاهایی مانند رفع مزاحمت، مطالبه هزینه یا بیاعتباری تصمیم، بررسی دقیق عنوان دعوا ضروری است.
فرض کنید خانوادهای در مجتمع، بخشی از حیاط مشترک را با زنجیر برای توقف اختصاصی خودرو مسدود کند و مدعی شود همه اعضای خانواده با این کار موافقاند. این تصمیمات خانوادگی در مجتمع مسکونی فقط میان اعضای همان خانواده اثر داخلی دارد و برای سایر مالکان الزامآور نیست. اگر محل، قسمت مشترک باشد، مدیر میتواند موضوع را در جلسه ساختمان مطرح کند و مالکان نیز میتوانند رفع مانع و جبران خسارت احتمالی را پیگیری کنند. نتیجه نهایی به سند، صورتجلسات، وضعیت ثبتی محل و دلایل ارائهشده بستگی دارد. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه مشاوره رایگان وکیل حقوقی را ببینید.
تصمیمات خانوادگی در مجتمع مسکونی برای مدیریت زندگی خصوصی مفید است، اما جایگزین تصمیم مجمع عمومی یا اختیار قانونی مدیر نمیشود. هر توافق باید به حقوق سایر ساکنان، مقررات ساختمان و حدود مالکیت اختصاصی و مشترک احترام بگذارد. ثبت مکتوب اعتراض، جمعآوری دلیل و پرهیز از اقدام خودسرانه، مهمترین راه کاهش اختلاف و حفظ امکان پیگیری حقوقی است. برای پیدا کردن وکیل در این منطقه، صفحه وکیل در جوادیه را ببینید.