در موضوع تغییر تاریخ سر رسید سفته، اصل مهم این است که تاریخ مندرج در سند را نمیتوان یکطرفه و بدون رضایت دارنده یا صادرکننده تغییر داد؛ تغییر توافقی باید با نوشته روشن، امضای طرفین و ترجیحاً صدور سفته جدید انجام شود. برای مثال، اگر صادرکننده سفتهای با سررسید ۳۰ شهریور صادر کرده باشد و بعداً از دارنده بخواهد مهلت را تا ۳۰ آذر تمدید کند، تغییر تاریخ سر رسید سفته بدون تنظیم توافق کتبی میتواند در زمان مطالبه، واخواست یا طرح دعوا اختلاف جدی ایجاد کند. بنابراین تغییر تاریخ سر رسید سفته باید قابل اثبات، بدون خطخوردگی مبهم و همراه با حفظ مدارک قبلی باشد.
تاریخ سررسید یکی از اطلاعات اساسی سفته است و مشخص میکند دارنده از چه زمانی میتواند وجه سند را مطالبه کند. بر اساس مقررات قانون تجارت، سفته باید دارای امضا یا مهر، مبلغ، گیرنده وجه و تاریخ پرداخت باشد. در صورتی که تاریخ پرداخت در سند درج شده باشد، اعتبار و آثار آن به همان تاریخ وابسته است، مگر اینکه بعداً با توافق معتبر طرفین تغییر کند.
تغییر مورد توافق، به خودی خود ممنوع نیست؛ اما نحوه انجام آن اهمیت زیادی دارد. اگر صادرکننده و دارنده هر دو با تاریخ جدید موافق باشند، بهتر است به جای دستکاری اصل سفته، یک توافقنامه جداگانه تنظیم شود یا سفته قبلی با رضایت طرفین مسترد و سفته جدید صادر شود. در توافقنامه باید شماره یا مشخصات سفته، مبلغ، تاریخ قبلی، تاریخ جدید، علت تمدید و تعهدات هر دو طرف بهطور دقیق نوشته شود.
در مقابل، اگر یکی از طرفین بدون اجازه دیگری تاریخ را تغییر دهد، طرف مقابل میتواند اصالت و اعتبار قسمت تغییر یافته را انکار کند. چنانچه تغییر با هدف استفاده در دادگاه، دریافت وجه بیشتر، ایجاد مسئولیت برای شخص دیگر یا فریب دارنده انجام شده باشد، موضوع ممکن است علاوه بر اختلاف حقوقی، جنبه کیفری نیز پیدا کند. تشخیص عنوان کیفری به نحوه تغییر، شخص انجامدهنده، قصد او و مدارک پرونده بستگی دارد.
تمدید مهلت پرداخت با تغییر خودسرانه تاریخ دو موضوع متفاوت است. در تمدید مهلت، دارنده میپذیرد که وجه سفته در زمان دیرتری پرداخت شود. این توافق میتواند در قالب رسید، قرارداد، پیام قابل استناد یا الحاقیه انجام شود، ولی برای کاهش اختلاف بهتر است متن رسمی و امضاشده وجود داشته باشد.
گاهی دارنده پس از رسیدن موعد، تاریخ جدیدی را روی سفته مینویسد یا تاریخ قبلی را پاک میکند. این کار، بهخصوص اگر بدون امضای صادرکننده انجام شود، اعتبار سند را با تردید مواجه میکند. حتی اگر صادرکننده شفاهی با تمدید مهلت موافق بوده باشد، اثبات این رضایت ممکن است دشوار شود. پیامها، رسیدهای پرداخت، اقرار کتبی، شهادت اشخاص مطلع و سوابق بانکی میتوانند در ارزیابی موضوع مؤثر باشند، اما ارزش هر دلیل را مرجع رسیدگی با توجه به شرایط پرونده مشخص میکند.
همچنین ممکن است سفته هنگام صدور بدون تاریخ تحویل شده باشد. در این حالت باید بررسی شود که آیا صادرکننده اختیار تکمیل تاریخ را به دارنده داده یا خیر. وجود قرارداد پایه، رسید تحویل سفته، عبارتهای درجشده در قرارداد و نحوه استفاده از سند در تعیین حدود اختیار اهمیت دارد. تکمیل سفته برخلاف توافق، میتواند موجب مسئولیت مدنی و در شرایطی مسئولیت کیفری شود.
در صورت اختلاف درباره تاریخ، دادگاه معمولاً به ظاهر سند، اظهارات طرفین و مجموعه دلایل توجه میکند. خطخوردگی، اختلاف رنگ جوهر، تراشیدگی، اضافهشدن رقم، نبود امضای تأییدکننده اصلاح و تفاوت میان تاریخ سفته و قرارداد اصلی، همگی میتوانند موجب ارجاع سند به کارشناسی خط و اسناد شوند.
اگر تغییر تاریخ باعث شود مهلت واخواست به اشتباه محاسبه شود، دارنده ممکن است برخی امتیازات سند تجاری را از دست بدهد. واخواست سفتهای که در موعد پرداخت نشده، اصولاً باید در مهلت قانونی انجام شود. رعایت نکردن این مهلت میتواند بر امکان استفاده از مسئولیت تضامنی ظهرنویسان یا برخی تأمینهای مرتبط با سند اثر بگذارد؛ بنابراین نباید تنها به تغییر تاریخ روی سفته اکتفا کرد.
اگر شخصی مدعی شود تاریخ سند بدون اجازه او تغییر کرده است، میتواند حسب مورد، ادعای انکار، تردید یا جعل را مطرح کند. انتخاب عنوان درست به این بستگی دارد که سند به چه کسی منتسب است و ادعا درباره اصالت امضاست یا درباره دستکاری مفاد سند. ادعای جعل معمولاً باید همراه با توضیح دقیق درباره قسمت تغییر یافته و درخواست کارشناسی مطرح شود.
از نظر کیفری نیز جعل یا استفاده از سند مجعول، در صورت وجود شرایط قانونی و احراز قصد مجرمانه، قابل بررسی است. همچنین سوءاستفاده از سفته سفیدامضا یا سفیدمهر ممکن است عنوان کیفری مستقل داشته باشد. صرف وجود اختلاف درباره تاریخ، خودبهخود به معنی تحقق جرم نیست و مرجع کیفری باید ارکان قانونی، مادی و روانی رفتار را احراز کند.
برای جلوگیری از اختلاف، طرفین باید پیش از هر اصلاحی، وضعیت سفته را روشن کنند. اگر هدف فقط مهلت دادن به صادرکننده است، در یک نوشته جداگانه مشخص شود که دارنده تا تاریخ معین از مطالبه وجه خودداری میکند و این توافق به معنای بخشش بدهی یا اسقاط سایر حقوق نیست، مگر اینکه صراحتاً چنین قصدی وجود داشته باشد.
ایمنترین روش این است که سفته قبلی با رضایت دارنده مسترد شود و برای تاریخ جدید سفتهای تازه صادر گردد. روی سفته قبلی میتوان عبارت «مسترد شد» یا «باطل شد» را درج کرد، اما این عبارت باید با امضای دارنده همراه باشد. نگهداری تصویر و اصل توافقنامه، رسیدها و مکاتبات نیز برای آینده ضروری است.
اگر شخصی متوجه شود تاریخ سفته بدون اجازه او تغییر کرده است، ابتدا باید از اصل سند، پشت و روی آن و تمام نوشتههای مرتبط تصویر تهیه کند. سپس بهتر است از طریق اظهارنامه، اعتراض خود را بهصورت روشن اعلام کند و توضیح دهد که تغییر تاریخ را قبول ندارد. این اقدام بهتنهایی جایگزین طرح دعوا یا شکایت نیست، اما میتواند زمان و موضع شخص را مستند کند.
در گام بعد، باید مدارک اصلی جمعآوری شود؛ از جمله قرارداد، رسید تحویل سفته، پیامهای ردوبدلشده، مدارک پرداخت بخشی از بدهی، شهادت اشخاص حاضر در زمان توافق و نمونه امضا. اگر احتمال از بین رفتن دلیل وجود دارد، درخواست تأمین دلیل و بررسی کارشناسی میتواند مفید باشد.
چنانچه اختلاف درباره مطالبه وجه باشد، دارنده باید موضوع واخواست را با توجه به تاریخ معتبر و مهلت قانونی بررسی کند. پس از آن، دعوای مطالبه وجه در مرجع صالح حقوقی مطرح میشود. صلاحیت مرجع رسیدگی میتواند به مبلغ خواسته، محل اقامت خوانده، محل انجام تعهد و مقررات جاری درباره حدود صلاحیت دادگاهها یا مراجع صلح وابسته باشد.
اگر ادعا مربوط به تغییر عمدی، جعل یا استفاده از سند دستکاریشده باشد، شکایت کیفری در مرجع صالح کیفری مطرح میشود. در متن شکایت باید تاریخ دریافت سفته، وضعیت اولیه سند، نحوه اطلاع از تغییر، شخص مظنون، دلایل موجود و درخواست ارجاع به کارشناسی با جزئیات نوشته شود. بهتر است از بیان قطعی مطالبی که دلیل کافی برای آن وجود ندارد خودداری شود.
اصل سفته مهمترین مدرک است؛ زیرا تصویر بهتنهایی ممکن است برای کارشناسی اصالت کافی نباشد. قرارداد اصلی، رسید، توافقنامه تمدید، اظهارنامه، پیامها، گواهی عدم پرداخت، واخواستنامه و مدارک هویتی نیز حسب مورد مورد نیاز هستند. اگر سفته به نمایندگی از شرکت یا شخص دیگری صادر شده باشد، مدارک سمت و اختیار امضاکننده نیز اهمیت دارد.
هزینه رسیدگی به دعوای مطالبه وجه معمولاً بر اساس ارزش خواسته و تعرفههای قانونی محاسبه میشود. هزینه کارشناسی، هزینه واخواست، هزینه اظهارنامه و هزینه خدمات دفاتر نیز ممکن است جداگانه ایجاد شود. مبلغ دقیق این هزینهها به تعرفه زمان اقدام و نوع درخواست بستگی دارد و باید هنگام ثبت، از مرجع یا دفتر ارائهدهنده خدمت استعلام شود.
خیر، تغییر یکطرفه تاریخ قابل اعتراض است و ممکن است اعتبار سند را مخدوش کند. دارنده باید رضایت صادرکننده را بهصورت قابل اثبات دریافت کند و از پاککردن یا اضافهکردن تاریخ روی اصل سفته خودداری نماید.
توافق شفاهی ممکن است با دلایل دیگر اثبات شود، اما اثبات آن معمولاً دشوارتر است. پیامها، واریزهای بانکی، اقرار، شهادت و رفتار بعدی طرفین میتواند در ارزیابی این توافق مؤثر باشد.
نه لزوماً. نتیجه به نوع تغییر، میزان دستکاری، رضایت یا عدم رضایت طرفین و نظر کارشناس و دادگاه بستگی دارد. ممکن است فقط تاریخ اصلاحشده بیاعتبار شناخته شود یا اختلاف درباره کل سند ایجاد شود.
اعتراض باید با حفظ اصل سفته، جمعآوری مدارک و در صورت وجود شرایط، طرح ادعای جعل یا شکایت کیفری انجام شود. در دعوای حقوقی نیز میتوان نسبت به سند اعتراض کرد و درخواست بررسی کارشناسی داد.
صرف تغییر تاریخ روی سفته، مهلت قانونی را بهطور قطعی و خودکار تمدید نمیکند. تاریخ معتبر باید بر اساس توافق قابل اثبات و مقررات مربوط تعیین شود. برای جلوگیری از از دست رفتن حقوق تجاری، دارنده باید در اولین فرصت وضعیت واخواست و مطالبه را بررسی کند.
تاریخ سررسید سفته از عناصر مهم مطالبه وجه و محاسبه مهلتهای قانونی است. تغییر آن فقط زمانی کمخطر است که با رضایت روشن طرفین، نوشته معتبر، امضا و حفظ سوابق انجام شود. اصلاح خودسرانه، پاککردن تاریخ یا تکمیل سفته برخلاف اختیار میتواند باعث اختلاف حقوقی، از بین رفتن امتیازات سند تجاری و در مواردی ایجاد مسئولیت کیفری شود. بهترین راه عملی، استرداد سفته قبلی و صدور سند جدید یا تنظیم توافقنامه دقیق و قابل استناد است. در صورت بروز اختلاف نیز نگهداری اصل سند، اقدام سریع برای تأمین دلیل، بررسی واخواست و استفاده از نظر متخصص حقوقی اهمیت زیادی دارد.