آیا برای آسیب دندان جلو که پزشک انجام عصبکشی را ضروری دانسته، دیه کامل دندان تعلق میگیرد؟ دیه دندان جلو که نیاز به عصب کشی دارد بهطور خودکار معادل دیه از بین رفتن دندان نیست؛ میزان آن به نوع صدمه، مقدار شکستگی، کاهش کارایی دندان و نظر پزشکی قانونی بستگی دارد. اگر دندان کاملاً از بین رفته یا قابل حفظ نباشد، اصل بر مطالبه دیه دندان دائم است؛ اما در صورت حفظ دندان و انجام عصبکشی، ممکن است دیه شکستگی یا ارش آسیب تعیین شود و هزینههای درمان نیز جداگانه قابل بررسی باشد.
دندانهای جلوی دائمی، در صورت از بین رفتن کامل، برای هر دندان سهم مشخصی از دیه کامل دارند. این سهم معمولاً یک بیستم دیه کامل است. برای نمونه، اگر دیه کامل در سال مربوط، ۱۶ میلیارد ریال تعیین شده باشد، دیه از بین رفتن کامل یک دندان جلو معادل ۸۰۰ میلیون ریال خواهد بود؛ مگر اینکه موضوع پرونده، دندان شیری، دندان اضافی یا وضعیت خاص دیگری باشد. در شکستگی جزئی، میزان دیه متناسب با مقدار از دسترفته محاسبه میشود. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه وکیل متخصص دیه را ببینید.
با این حال، دیه دندان جلو که نیاز به عصب کشی دارد الزاماً برابر با دیه کامل دندان نیست. عصبکشی نشان میدهد پالپ یا عصب دندان آسیب دیده، اما بهتنهایی ثابت نمیکند که دندان از نظر حقوقی از بین رفته است. اگر دندان قابلیت نگهداری داشته باشد، پزشکی قانونی با توجه به معاینه، تصاویر رادیولوژی و آثار باقیمانده، دیه شکستگی یا ارش را تعیین میکند.
دیه، جبران صدمه بدنی قانونی است و با هزینه واقعی درمان تفاوت دارد. بنابراین ممکن است زیاندیده علاوه بر دیه یا ارش، هزینههای متعارف و ضروری درمان، روکش، بازسازی یا اقدامات بعدی را نیز مطالبه کند؛ اما پذیرش این هزینهها به رابطه مستقیم آن با حادثه، ضرورت پزشکی، اسناد پرداخت و تصمیم مرجع رسیدگی بستگی دارد. دریافت دیه، بدون بررسی دقیق، به معنای پذیرش خودکار تمام هزینههای آینده نیست.
صرف ارائه فاکتور دندانپزشکی برای اثبات میزان دیه کافی نیست. بهتر است پیش از درمان یا در نخستین فرصت، وضعیت دندان توسط پزشکی قانونی ثبت شود؛ زیرا پس از ترمیم، تشخیص نوع و شدت آسیب دشوارتر خواهد بود.
فرض کنید در یک تصادف، دندان جلوی دائمی فرد ترک برداشته و عصب آن از بین رفته است. دندانپزشک انجام عصبکشی و روکش را توصیه میکند. در این وضعیت، دیه دندان جلو که نیاز به عصب کشی دارد با توجه به باقیماندن دندان، میزان شکستگی و قابلیت استفاده آن تعیین میشود، نه صرفاً مبلغ فاکتور درمان. اگر پزشکی قانونی از بین رفتن کامل دندان را احراز کند، مبنای محاسبه متفاوت خواهد بود. پرداخت هزینه درمان نیز ممکن است جدا از دیه بررسی شود.
ابتدا باید حادثه به مرجع صالح یا شرکت بیمه اعلام و برای معاینه به پزشکی قانونی مراجعه شود. سپس نظریه پزشکی قانونی، مدارک درمان و مستندات حادثه در پرونده ارائه میشود. مبلغ نهایی به نوع مسئولیت، تقصیر یا عمد، نظر کارشناسی و تصمیم مرجع رسیدگی وابسته است. امضای رضایتنامه یا توافق با مقصر پیش از مشخصشدن آسیبهای احتمالی آینده، و نیز درمان بدون نگهداری مدارک، از اشتباهات رایج است. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه مشاوره حقوقی دیه را ببینید.
برای تعیین دقیق مبلغ، باید میان از بین رفتن دندان، شکستگی، آسیب عصب و هزینه درمان تفاوت گذاشت. عصبکشی بهتنهایی معیار دیه کامل نیست و نظر پزشکی قانونی نقش اصلی دارد. ثبت فوری آسیب، نگهداری اسناد و دریافت مشاوره حقوقی پیش از سازش، احتمال مطالبه صحیح حق را افزایش میدهد. برای پیدا کردن وکیل در این منطقه، صفحه وکیل در پیشوا را ببینید.