اگر در سامانه ثنا و رای حضوری با ابلاغ رأیی مواجه شدهاید، منظور این است که دادگاه رأی را غیابی تلقی نکرده و برای آن واخواهی معمولاً قابل طرح نیست؛ بنابراین باید مهلت اعتراض عادی، تجدیدنظرخواهی یا فرجامخواهی را بررسی کنید. در موضوع سامانه ثنا و رای حضوری، تاریخ ابلاغ، نوع پرونده، مرجع صادرکننده رأی و قابل اعتراض بودن تصمیم اهمیت اساسی دارد. برای مثال، اگر در هیچ جلسهای حاضر نشدهاید اما اخطاریه یا رأی بهصورت واقعی در حساب کاربری شما مشاهده شده باشد، ممکن است رأی حضوری محسوب شود و فرصت اعتراض شما از تاریخ ابلاغ آغاز شود.
رأی حضوری به رأیی گفته میشود که از نظر مقررات، شرایط رأی غیابی را ندارد. در دعاوی حقوقی، حضور شخص یا وکیل او در یکی از جلسات رسیدگی، ارائه دفاع کتبی یا تحقق ابلاغ واقعی در موارد مقرر، میتواند باعث حضوری بودن رأی شود؛ حتی اگر فرد در جلسه نهایی حاضر نشده باشد. بنابراین صرف غیبت در جلسه دادگاه، بهتنهایی به معنای غیابی بودن رأی نیست.
در بررسی سامانه ثنا و رای حضوری باید میان «حضوری بودن رأی» و «مشاهده رأی در سامانه» تفاوت گذاشت. سامانه ثنا ابزار ابلاغ و دسترسی به اوراق قضایی است، اما نوع رأی را دادگاه بر اساس وضعیت حضور، دفاع و نحوه ابلاغ تعیین میکند. ممکن است رأی در حساب کاربری شخص قابل مشاهده باشد، اما برای تشخیص امکان واخواهی یا تجدیدنظر، باید متن کامل دادنامه و عبارت پایانی آن مطالعه شود.
رأی غیابی معمولاً زمانی مطرح میشود که خوانده یا متهم و وکیل او در جلسه رسیدگی حاضر نشده باشند، دفاع کتبی ارائه نکرده باشند و ابلاغ واقعی نیز مطابق مقررات انجام نشده باشد. البته تشخیص نهایی به نوع پرونده، نحوه ابلاغ و مقررات حاکم بر همان دعوا بستگی دارد. در پروندههای حقوقی و کیفری، جزئیات شرایط رأی غیابی یکسان نیست و نباید صرفاً بر اساس عنوان درجشده در پیامک یا خلاصه ابلاغ تصمیم گرفت.
مهمترین تفاوت عملی این دو رأی، روش اعتراض است. رأی غیابی در صورت وجود شرایط قانونی، از طریق واخواهی در همان شعبه صادرکننده رأی قابل اعتراض است. اما رأی حضوری معمولاً از مسیر تجدیدنظرخواهی یا در موارد خاص فرجامخواهی پیگیری میشود. اگر رأی قطعی باشد، راههای فوقالعاده اعتراض مانند اعاده دادرسی فقط در شرایط مشخص قانونی امکانپذیر است.
در ابلاغ الکترونیکی، قرار گرفتن اوراق قضایی در حساب کاربری معمولاً آثار قانونی دارد. مشاهده اوراق در سامانه میتواند در حکم ابلاغ واقعی تلقی شود و تاریخ مشاهده، برای محاسبه برخی مهلتهای اعتراض اهمیت داشته باشد. اگر شخص به حساب کاربری مراجعه نکند، این امر لزوماً باعث بیاثر شدن ابلاغ نمیشود و ممکن است ابلاغ قانونی محقق شده باشد.
برای همین، در سامانه ثنا و رای حضوری فقط به تاریخ ارسال پیامک توجه نکنید. پیامک معمولاً اطلاعرسانی است و تاریخ قانونی ابلاغ را باید از جزئیات ابلاغیه، تاریخ ورود به حساب کاربری و تاریخ مشاهده سند استخراج کرد. گاهی پیامک با تأخیر دریافت میشود یا اصلاً به دلیل تغییر شماره تلفن، خاموش بودن گوشی یا اختلال ارتباطی به دست مخاطب نمیرسد؛ اما این موضوع همیشه مانع اعتبار ابلاغ الکترونیکی نیست.
مهلت اعتراض به رأی حضوری بسته به نوع اعتراض و وضعیت اقامت شخص متفاوت است. در بسیاری از دعاوی حقوقی، مهلت تجدیدنظرخواهی برای اشخاص مقیم ایران بیست روز و برای اشخاص مقیم خارج از کشور دو ماه است؛ با این حال، باید دید رأی قابل تجدیدنظر است یا خیر و تاریخ شروع مهلت چگونه محاسبه میشود. در پروندههای کیفری نیز مهلتهای قانونی مشابهی در موارد متعدد وجود دارد، اما نوع تصمیم، مرجع صادرکننده و مقررات اختصاصی پرونده باید بررسی شود.
در عمل، در سامانه ثنا و رای حضوری مهلت اعتراض غالباً از تاریخ ابلاغ قانونی یا واقعی رأی محاسبه میشود، نه از روزی که فرد بهصورت اتفاقی از صدور رأی مطلع شده است. اگر آخرین روز مهلت با تعطیلی رسمی مصادف شود، قواعد مربوط به روز کاری بعدی قابل بررسی است. با وجود این، برای جلوگیری از از دست رفتن حق اعتراض، بهتر است اقدام به ثبت دادخواست یا درخواست اعتراض را به روزهای پایانی موکول نکنید.
برای بررسی سامانه ثنا و رای حضوری ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید و قسمت ابلاغیههای جدید و سابقه ابلاغ را بررسی کنید. سپس متن کامل رأی، شماره دادنامه، تاریخ صدور، شعبه صادرکننده، اصحاب دعوا و بخش مربوط به قابلیت اعتراض را بخوانید. پس از آن، باید مشخص شود رأی بدوی است یا قطعی، مهلت اعتراض باقی مانده یا خیر و اعتراض باید در همان شعبه یا از طریق مرجع بالاتر مطرح شود.
در صورتی که رأی حضوری باشد، ثبت واخواهی معمولاً روش صحیح اعتراض نیست و ممکن است با قرار رد مواجه شود. از سوی دیگر، اگر رأی واقعاً غیابی باشد، از دست دادن مهلت واخواهی میتواند دفاع شخص را دشوار کند. به همین دلیل، تشخیص عنوان رأی باید بر اساس پرونده و سوابق ابلاغ انجام شود، نه فقط بر اساس برداشت شخصی از متن پیامک.
برای اعتراض یا بررسی وضعیت رأی، معمولاً تصویر کارت ملی، شماره ملی، شماره پرونده، شماره دادنامه، متن رأی، ابلاغیه مربوط به رأی و مدارک اثباتکننده ادعا لازم است. اگر ادعا میکنید ابلاغ بهدرستی انجام نشده، مدارکی مانند تغییر نشانی، اشتباه در مشخصات، بیماری، مسافرت ضروری یا وجود مانع خارج از اختیار میتواند در ارزیابی موضوع مؤثر باشد؛ البته پذیرش این دلایل به نظر مرجع رسیدگی و مدارک ارائهشده بستگی دارد.
در پروندههای مالی، قراردادها، رسیدهای پرداخت، پیامها، فاکتورها و اسناد مالکیت را نیز باید منظم و خوانا آماده کرد. اگر شخصی به وکالت از شما اقدام میکند، وکالتنامه معتبر و حدود اختیار وکیل نیز باید در سامانه مربوط ثبت شده باشد.
خیر. مشاهده رأی در ثنا بهتنهایی نوع رأی را مشخص نمیکند. حضوری یا غیابی بودن رأی بر اساس حضور یا عدم حضور، دفاع کتبی، نحوه ابلاغ و مقررات مربوط به همان پرونده تعیین میشود. متن دادنامه و سوابق پرونده باید بررسی شود.
خیر. اگر دفاع کتبی ارائه کرده باشید یا ابلاغ واقعی مطابق مقررات انجام شده باشد، ممکن است رأی حضوری محسوب شود. همچنین در برخی پروندهها، شرایط قانونی رأی غیابی با پروندههای دیگر تفاوت دارد.
معمولاً پیامک صرفاً اطلاعرسانی درباره ورود ابلاغیه است. برای تعیین مهلت، باید تاریخ قانونی ابلاغ و در صورت وجود، تاریخ مشاهده ابلاغیه در حساب کاربری بررسی شود. این تاریخ ممکن است با زمان دریافت پیامک یکسان نباشد.
واخواهی اصولاً برای اعتراض به حکم غیابی پیشبینی شده است. اگر رأی حضوری باشد، مسیر معمول اعتراض تجدیدنظرخواهی است؛ مگر اینکه قانون برای تصمیم مورد نظر راه دیگری مقرر کرده باشد. ثبت اعتراض اشتباه میتواند باعث از دست رفتن زمان شود.
در صورت وجود عذر موجه یا ایراد در ابلاغ، میتوان موضوع را با مدارک معتبر در مرجع صالح مطرح کرد. همچنین در برخی شرایط خاص، راههای فوقالعاده اعتراض وجود دارد. این اقدامات خودکار نیست و پذیرش آن به احراز شرایط قانونی و نظر مرجع رسیدگی وابسته است.
بخش زیادی از بررسی ابلاغیه، مشاهده دادنامه و ثبت درخواست از طریق سامانهها و دفاتر خدمات الکترونیک قضایی انجام میشود. با این حال، برای مطالعه پرونده، رفع نقص، دریافت توضیح درباره اجرای حکم یا بررسی سوابق خاص، ممکن است مراجعه به شعبه یا دفتر خدمات ضروری باشد.
رأی حضوری به این معناست که اعتراض به آن معمولاً از طریق واخواهی انجام نمیشود و باید مسیر قانونی متناسب، مانند تجدیدنظرخواهی، در مهلت مقرر طی شود. در سامانه ثنا و رای حضوری تاریخ ابلاغ، تاریخ مشاهده، متن دادنامه و سوابق حضور یا دفاع اهمیت زیادی دارد. بهترین اقدام این است که پس از دریافت ابلاغیه، نسخه کامل رأی را ذخیره کنید، مهلت قانونی را محاسبه نمایید و پیش از پایان مهلت، اعتراض مناسب را از طریق مرجع صالح ثبت کنید.