برای شکایت بابت قانون آپارتمان نشینی ابتدا باید مشخص شود اختلاف درباره شارژ و هزینههای مشترک است یا موضوعاتی مانند ایجاد مزاحمت، تصرف مشاعات، خسارت، توهین و تهدید. در شکایت بابت قانون آپارتمان نشینی معمولاً بهترین مسیر، جمعآوری مدارک، ارسال اظهارنامه و سپس مراجعه به مرجع صالح است. برای مثال، اگر مالک یا مستأجری چند ماه شارژ را نپردازد یا بخشی از راهرو و پارکینگ را اشغال کند، مدیر ساختمان میتواند با صورتجلسه، مدارک مالی و اظهارنامه، مطالبه حق کند.
قانون تملک آپارتمانها و آییننامه اجرایی آن، بخشهای اختصاصی و مشترک ساختمان، وظایف مدیر یا هیئتمدیره و نحوه پرداخت هزینههای مشترک را مشخص کرده است. راهپله، آسانسور، پشتبام، حیاط مشاع، تأسیسات مرکزی، نمای ساختمان و ورودیها معمولاً از قسمتهای مشترک محسوب میشوند؛ مگر اینکه سند یا مقررات معتبر ساختمان وضعیت دیگری را نشان دهد.
اختلافات رایج میان ساکنان عبارتاند از:
هر اختلافی الزاماً جرم نیست. برای نمونه، نپرداختن شارژ معمولاً یک موضوع حقوقی و مالی است و باید از طریق مطالبه وجه و اقدامات قانونی پیگیری شود. اما تهدید، توهین، تخریب عمدی، مزاحمت شدید یا ورود غیرمجاز، در صورت وجود شرایط قانونی، میتواند عنوان کیفری نیز داشته باشد.
پیش از طرح دعوا یا شکایت، بهتر است مدیر ساختمان یا شخص زیاندیده، موضوع را به شکل مستند پیگیری کند. گفتوگوی شفاهی در بسیاری از موارد قابل اثبات نیست و ممکن است باعث طولانی شدن اختلاف شود. نخست باید موضوع دقیق، تاریخ وقوع، شخص مسئول و خسارت ایجادشده مشخص شود.
اظهارنامه جایگزین دادخواست یا شکواییه نیست، اما نشان میدهد که شخص پیش از مراجعه قضایی برای حل اختلاف اقدام کرده است. متن اظهارنامه باید محترمانه، دقیق و بدون نسبت دادن عناوین مجرمانه اثباتنشده باشد.
هزینههای مشترک ساختمان اصولاً باید توسط مالک یا استفادهکننده، مطابق مقررات قانونی، تصمیمات معتبر مجمع و میزان سهم هر واحد پرداخت شود. مبلغ شارژ باید بر مبنای هزینههای واقعی مانند نظافت، نگهبانی، سرویس آسانسور، برق مشاعات، آب مشترک و تعمیرات ضروری تعیین شود. داشتن یا نداشتن استفاده مستقیم از برخی امکانات، همیشه موجب معافیت از پرداخت هزینههای مشترک نمیشود.
در صورت عدم پرداخت، مدیر ساختمان باید مبلغ بدهی و ریز هزینهها را به شکل قابل اثبات به مالک یا استفادهکننده اعلام کند. قانون برای مطالبه هزینههای مشترک، تشریفات خاصی در نظر گرفته است؛ بنابراین قطع خودسرانه آب، برق، گاز یا سایر خدمات اختصاصی واحد میتواند برای مدیر مسئولیت ایجاد کند. اقدام درباره خدمات مشترک نیز باید با رعایت حدود قانونی و شرایط مقرر انجام شود.
اگر بدهکار پس از مطالبه رسمی همچنان از پرداخت خودداری کند، مدیر میتواند حسب مورد از مسیر اجرای ثبت یا طرح دعوای مطالبه وجه در مرجع صالح استفاده کند. برای موفقیت در این مسیر، ارائه صورتجلسه انتخاب مدیر، مصوبات مجمع، ریز محاسبه شارژ، مدارک ابلاغ و اسناد هزینهها اهمیت زیادی دارد.
مرجع رسیدگی به اختلاف، بر اساس نوع خواسته و مبلغ آن تعیین میشود. مطالبه شارژ، مطالبه خسارت، الزام به رفع مزاحمت یا رفع تصرف از مشاعات، معمولاً در مسیر حقوقی پیگیری میشود. در مقابل، موضوعاتی مانند تهدید، توهین، تخریب عمدی یا برخی رفتارهای مجرمانه باید از طریق شکایت کیفری در دادسرا یا مرجع انتظامی صالح مطرح شود.
با توجه به تغییرات قانونی در ساختار مراجع قضایی، صلاحیت دادگاه صلح، دادگاه عمومی حقوقی یا سایر مراجع، به موضوع و نصاب مالی پرونده بستگی دارد. ثبت درخواست معمولاً از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی انجام میشود و خواهان یا شاکی باید نشانی طرف مقابل، شرح دقیق ماجرا، خواسته و مدارک خود را ارائه کند.
در اختلافات مربوط به مشاعات، محل وقوع ساختمان اهمیت ویژه دارد. معمولاً رسیدگی در حوزه قضایی محل قرار گرفتن آپارتمان انجام میشود، اما برای تشخیص قطعی مرجع صالح باید نوع دعوا، ارزش خواسته و مقررات جاری بررسی شود. اگر خواسته مالی باشد، هزینه دادرسی بر اساس مقررات و تعرفه زمان ثبت پرونده محاسبه میشود و ممکن است هزینه کارشناسی یا اجرای حکم نیز به آن اضافه شود.
برای شکایت بابت قانون آپارتمان نشینی، صرف ادعای شفاهی کافی نیست و باید رابطه میان رفتار طرف مقابل و حق تضییعشده اثبات شود. بنابراین، مدارکی مانند سند مالکیت، اجارهنامه، صورتجلسه، اظهارنامه، رسیدها، گزارش کارشناسی، تصاویر، شهادت شهود و گزارش کلانتری میتواند در تصمیم مرجع رسیدگی مؤثر باشد.
مدارک لازم با توجه به موضوع پرونده متفاوت است، اما معمولاً موارد زیر کاربرد بیشتری دارد:
اسناد باید خوانا و تا حد امکان رسمی باشند. تصویر یا فیلم بدون تاریخ و بدون امکان احراز محل وقوع، ممکن است ارزش اثباتی محدودی داشته باشد. همچنین اگر فایل صوتی یا تصویری از اشخاص تهیه شده، نحوه بهدستآوردن آن باید قانونی باشد تا موجب ایجاد مشکل جدید نشود.
برای شکایت بابت قانون آپارتمان نشینی میتوان پیش از ثبت پرونده قضایی، از متن زیر به عنوان الگوی درخواست یا اظهارنامه استفاده کرد. این متن باید با اطلاعات واقعی پرونده تکمیل شود:
«مخاطب محترم، با توجه به مالکیت یا سکونت جنابعالی در واحد شماره ... ساختمان واقع در ...، به اطلاع میرساند طبق صورتجلسه مورخ ... و ریز هزینههای پیوست، مبلغ ... بابت شارژ و هزینههای مشترک از بابت ماههای ... بر عهده شماست. با وجود اطلاعرسانی قبلی، مبلغ مذکور تاکنون پرداخت نشده است. همچنین، در تاریخ ... اقدام شما مبنی بر ... موجب ایجاد مزاحمت یا ورود خسارت به قسمتهای مشترک ساختمان شده است. خواهشمند است حداکثر ظرف مهلت قانونی، نسبت به پرداخت بدهی، رفع مزاحمت و جبران خسارت اقدام کنید. در غیر این صورت، برای مطالبه وجه، رفع مزاحمت و پیگیری حقوقی یا کیفری حسب مورد، به مراجع صالح مراجعه خواهد شد. کلیه حقوق قانونی اینجانب و ساختمان محفوظ است.»
در متن رسمی نباید مبلغ بدهی، تاریخ یا نوع تخلف به صورت مبهم نوشته شود. اگر موضوع فقط اختلاف حساب است، از بهکار بردن واژههایی مانند کلاهبرداری یا خیانت در امانت بدون دلیل خودداری کنید؛ زیرا تشخیص عنوان قانونی با مرجع رسیدگی است.
این موضوع به قانون، عرف ساختمان و مفاد اجارهنامه بستگی دارد. هزینههای جاری مانند نظافت و نگهداری معمولاً بر عهده استفادهکننده قرار میگیرد، اما هزینههای اساسی و تعمیرات سرمایهای ممکن است بر عهده مالک باشد. با این حال، در برابر ساختمان باید مقررات قانونی و مسئول مستقیم پرداخت رعایت شود و سپس مالک و مستأجر میتوانند بر اساس قرارداد به یکدیگر مراجعه کنند.
قطع خودسرانه خدمات اختصاصی مجاز نیست و میتواند موجب مسئولیت مدنی یا حتی طرح شکایت شود. مدیر باید از روشهای قانونی مطالبه شارژ استفاده کند و حدود اقدامات مربوط به خدمات مشترک را نیز رعایت کند.
ابتدا باید سند، نقشه و صورتجلسه تفکیکی بررسی شود تا مشاع یا اختصاصی بودن محل روشن شود. سپس میتوان با ارسال اظهارنامه، درخواست رفع تصرف و استفاده صحیح از مشاعات را مطرح کرد. در صورت ادامه رفتار، حسب مورد دعوای رفع مزاحمت، ممانعت از حق یا رفع تصرف قابل بررسی است.
سر و صدای عادی زندگی آپارتمانی به خودی خود تخلف محسوب نمیشود، اما ایجاد مزاحمت شدید، مستمر و غیرمتعارف قابل پیگیری است. ثبت زمان و دفعات مزاحمت، شهادت همسایگان و گزارش مأموران میتواند به اثبات موضوع کمک کند.
اختیار مدیر به قانون، اساسنامه و مصوبات مجمع عمومی محدود است. تصمیمهایی مانند تعمیرات اساسی، دریافت مبالغ فوقالعاده یا تغییرات مهم در مشاعات معمولاً باید با رعایت تشریفات مجمع و نصاب لازم اتخاذ شود. نگهداری صورتجلسات و اسناد مالی، از بروز اختلاف درباره حدود اختیار مدیر جلوگیری میکند.
برای همه اختلافات آپارتمانی یک مهلت واحد وجود ندارد. دعاوی مالی، خسارت و مزاحمت ممکن است شرایط متفاوتی داشته باشند و در موضوعات کیفری نیز مرور زمان بر اساس عنوان اتهام و مقررات مربوط بررسی میشود. به همین دلیل، بهتر است پس از وقوع تخلف یا اطلاع از آن، بدون تأخیر مدارک جمعآوری و اقدام قانونی انجام شود.
حل اختلافات ساختمانی معمولاً با ثبت دقیق موضوع، بررسی مقررات ساختمان، ارسال اظهارنامه و مذاکره آغاز میشود. اگر نتیجه حاصل نشد، باید بر اساس نوع اختلاف، دعوای حقوقی یا شکایت کیفری در مرجع صالح ثبت شود. مدیر ساختمان برای مطالبه شارژ باید ریز بدهی و اسناد هزینهها را ارائه کند و ساکنان نیز حق ندارند برای حل اختلاف، خودسرانه خدمات اختصاصی دیگران را قطع یا در مشاعات تصرف کنند. استفاده از مدارک معتبر، تعیین درست خواسته و اقدام در زمان مناسب، مهمترین عوامل موفقیت در این پروندهها هستند.