برای شکایت بابت مانده مرخصی کارگران، کارگر باید ابتدا میزان مرخصی استفادهنشده و مبلغ قابل مطالبه را با اسناد شغلی اثبات و سپس از طریق اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی محل کار، دادخواست مطالبه وجه ثبت کند. شکایت بابت مانده مرخصی کارگران زمانی نتیجه بهتری دارد که قرارداد، فیش حقوقی، سوابق حضور و غیاب و نامه پایان همکاری ارائه شود. برای مثال، اگر کارگری پس از چند سال کار بدون استفاده کامل از مرخصی سالانه از کارگاه خارج شود و کارفرما وجه روزهای باقیمانده را نپردازد، میتواند این مبلغ را در هیئت تشخیص مطالبه کند.
مطابق مقررات قانون کار، مرخصی استحقاقی سالانه کارگران با احتساب چهار روز جمعه، در مجموع یک ماه است و برای کار کمتر از یک سال، میزان مرخصی به نسبت مدت کار محاسبه میشود. همچنین میزان مرخصی قابل ذخیره محدود است و نمیتوان تمام مرخصی چندین سال را بدون بررسی مقررات و سوابق، بهصورت خودکار قابل مطالبه دانست. بنابراین نخست باید روشن شود که مانده مرخصی مربوط به چه سالهایی است و آیا در پایان هر سال، بخشی از آن استفاده یا منتقل شده است.
اصل بر این است که مرخصی استحقاقی برای استراحت کارگر در نظر گرفته شده و کارفرما نباید کارگر را از استفاده قانونی آن محروم کند. با این حال، در پایان رابطه کاری، مانند استعفا، اخراج، بازنشستگی، ازکارافتادگی کلی یا تعطیلی کارگاه، موضوع پرداخت مطالبات مربوط به مرخصی استفادهنشده مطرح میشود. در چنین شرایطی، کارفرما باید سوابق مرخصی را بررسی و وجوهی را که طبق قانون و اسناد کارگر قابل پرداخت است، تسویه کند.
در زمان ادامه همکاری نیز تبدیل همه مرخصیها به وجه نقد، قاعده عمومی و همیشگی نیست؛ زیرا هدف اصلی مرخصی، بهرهمندی کارگر از زمان استراحت است. اگر کارگر در طول اشتغال از مرخصی استفاده نکرده باشد، باید علت آن، توافق احتمالی طرفین، ثبت مرخصی در دفاتر و محدودیت قانونی ذخیره مرخصی بررسی شود. توافق داخلی کارگاه نیز نباید حقوق حداقلی کارگر را از بین ببرد.
محاسبه مبلغ به تعداد روزهای قابل پرداخت و مزد مبنای محاسبه بستگی دارد. در حالت معمول، مزد روزانه از حقوق و مزایای مستمر قابل احتساب به دست میآید و حقوق ماهانه بر مبنای روزهای ماه محاسبه حقوق تقسیم میشود. با وجود این، همه پرداختیها لزوماً در مزد مبنا قرار نمیگیرند؛ برای نمونه، برخی مزایای رفاهی، کمکهزینهها، پاداشهای موردی یا پرداختهای غیرمستمر ممکن است ماهیت متفاوتی داشته باشند.
فرمول ساده اولیه برای برآورد، ضرب تعداد روزهای مرخصی قابل پرداخت در مزد روزانه قابل احتساب است. این محاسبه فقط برآورد ابتدایی محسوب میشود و در پرونده واقعی ممکن است با توجه به نوع قرارداد، دستمزد ثابت، مزایای مستمر، سابقه تغییر حقوق و نظر کارشناسی اداره کار اصلاح شود. بهتر است کارگر برای هر سال، جدول جداگانهای از مرخصی استحقاقی، مرخصی استفادهشده و مانده احتمالی تهیه کند.
اختلاف میان کارگر و کارفرما درباره مزد، مزایا و مطالبات ناشی از رابطه کار، اصولاً در مراجع حل اختلاف اداره کار رسیدگی میشود، نه دادگاه عمومی حقوقی. مرحله نخست، طرح موضوع در هیئت تشخیص است و رأی این هیئت در مهلت قانونی قابل اعتراض در هیئت حل اختلاف خواهد بود. پس از قطعی شدن رأی نیز در صورت اجرا نشدن آن، میتوان از واحد اجرای آرای اداره کار پیگیری کرد.
برای شکایت بابت مانده مرخصی کارگران، عنوان خواسته باید روشن باشد؛ برای نمونه، «مطالبه وجه بابت مرخصی استحقاقی استفادهنشده بر اساس سوابق رابطه کار» عنوانی قابل فهم است. اگر پایان همکاری بهصورت شفاهی رخ داده، خواستههای دیگری مانند احراز رابطه کار، مطالبه حقوق معوق یا مزایای پایان کار نیز ممکن است در همان پرونده مطرح شود؛ البته هر خواسته باید دلیل و مبنای جداگانه داشته باشد.
هیچ مدرکی بهتنهایی در همه پروندهها تعیینکننده نیست. مجموعه اسناد و قرائن، تصویر دقیقتری از رابطه کار و میزان مرخصی ایجاد میکند. مدارک زیر معمولاً کاربرد بیشتری دارند:
اگر کارفرما دفتر مرخصی یا سیستم حضور و غیاب را در اختیار دارد، کارگر میتواند در جلسه رسیدگی درخواست بررسی این اسناد را مطرح کند. ادعای کلی درباره چند سال مرخصی، بدون تعیین دوره زمانی و توضیح نحوه محاسبه، معمولاً دفاع پرونده را دشوار میکند.
در ادامه، نمونهای برای شکایت بابت مانده مرخصی کارگران ارائه میشود که باید با اطلاعات واقعی پرونده، مدت اشتغال و اسناد موجود تکمیل شود.
خواهان: نام و نام خانوادگی کارگر، کد ملی، نشانی و شماره تماس
خوانده: نام کارفرما یا شرکت، شناسه ملی در صورت وجود، نشانی کارگاه
خواسته: مطالبه وجه بابت مرخصی استحقاقی استفادهنشده مربوط به دوره اشتغال، بههمراه سایر متعلقات قانونی در صورت احراز
شرح دادخواست: اینجانب از تاریخ ........ تا تاریخ ........ در کارگاه یا شرکت خوانده، در سمت ........ مشغول به کار بودهام. با وجود پایان رابطه کاری در تاریخ ........، بخشی از مرخصی استحقاقی اینجانب مطابق سوابق موجود استفاده نشده و وجه آن نیز پرداخت نشده است. با وجود درخواست شفاهی یا کتبی، خوانده از تسویه این بخش از مطالبات خودداری کرده است. با توجه به قرارداد کار، سوابق بیمه، فیشهای حقوقی، گزارش حضور و غیاب و سایر مدارک پیوست، تقاضای رسیدگی، احراز میزان مرخصی قابل پرداخت و صدور رأی بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ محاسبهشده طبق نظر مرجع رسیدگی را دارم.
دلایل و پیوستها: قرارداد کار، سوابق بیمه، فیش حقوقی، گردش حساب، نامه پایان همکاری، درخواست کتبی مطالبه وجه، گزارش مرخصی و معرفی شهود در صورت نیاز.
کارفرما ممکن است ادعا کند کارگر تمام مرخصی خود را استفاده کرده، وجه آن را دریافت کرده یا مانده مرخصی در تسویهحساب نهایی لحاظ شده است. در برابر این دفاع، باید متن تسویهحساب، ریز مبالغ پرداختی و اسناد ثبت مرخصی بررسی شود. امضای یک برگه کلی با عنوان تسویه کامل، همیشه بهتنهایی پاسخگوی اختلاف نیست؛ زیرا باید مشخص باشد چه مبالغی، بابت کدام عنوان و برای چه دورهای پرداخت شده است.
همچنین اگر کارگر بدون دریافت نسخه قرارداد یا فیش حقوقی مشغول به کار بوده، این موضوع مانع طرح دعوا نیست. سوابق بیمه، واریزهای بانکی، پیامهای کاری، کارت تردد، شهادت همکاران و گزارش بازرسی میتوانند برای اثبات رابطه کار و شرایط آن مورد توجه قرار گیرند. بهتر است در دادخواست، خواستهها از یکدیگر تفکیک و مبلغ هر بخش تا حد امکان مشخص شود.
معمولاً هدف مرخصی، استفاده از زمان استراحت است و پرداخت نقدی همه مرخصیها در زمان ادامه همکاری، قاعده عمومی ندارد. وضعیت هر سال، میزان مرخصی ذخیرهشده، توافق کارگاه و نحوه ثبت سوابق باید جداگانه بررسی شود.
نبود دفتر مرخصی بهتنهایی باعث از بین رفتن حق کارگر نمیشود. مرجع رسیدگی میتواند قرارداد، فیش حقوقی، سوابق بیمه، حضور و غیاب، مکاتبات و شهادت شهود را بررسی کند و در صورت ضرورت، اسناد کارگاه را مطالبه نماید.
در اختلاف مستقیم میان کارگر و کارفرما درباره مطالبات ناشی از کار، مرجع اصلی اداره کار و هیئتهای تشخیص و حل اختلاف هستند. مراجعه به دادگاه عمومی معمولاً مسیر نخست این نوع اختلاف نیست، مگر اینکه موضوع از صلاحیت مراجع کار خارج باشد.
رسیدگی در مراجع حل اختلاف کار مانند دعوای مالی در دادگاه، مستلزم پرداخت هزینه دادرسی به همان شکل نیست؛ با این حال، ثبتنام، احراز هویت، خدمات دفاتر و هزینههای اداری احتمالی ممکن است وجود داشته باشد. مبلغ دقیق را هنگام ثبت درخواست اعلام میکنند.
برای این مطالبه، نباید بدون بررسی پرونده یک مهلت ثابت و قطعی اعلام کرد. با وجود این، تأخیر میتواند دسترسی به اسناد و شاهدان را دشوار کند؛ بنابراین بهتر است پس از پایان همکاری یا مشخص شدن عدم پرداخت، موضوع در اولین فرصت ثبت و پیگیری شود.
ریز تسویهحساب، فیش بانکی و عنوان پرداخت باید بررسی شود. اگر مبلغ مربوط به حقوق، عیدی یا سنوات بوده باشد، لزوماً به معنای پرداخت وجه مرخصی نیست. کارگر باید نشان دهد مبلغ مورد اختلاف در سند پرداخت نشده یا محاسبه آن با مانده واقعی مطابقت ندارد.
شکایت بابت مانده مرخصی کارگران نیازمند تعیین دقیق مدت اشتغال، روزهای مرخصی استفادهشده، مانده قابل مطالبه و مزد مبنای محاسبه است. بهترین مسیر، جمعآوری اسناد، ثبت دادخواست در اداره کار محل کارگاه و پیگیری مرحله اعتراض و اجراست. اگر سوابق مرخصی ناقص باشد، میتوان از اسناد بانکی، بیمهای، حضور و غیاب و شهادت همکاران استفاده کرد. پیش از ثبت نهایی، مبلغ و دوره مورد مطالبه را با دقت بررسی کنید تا خواستهای روشن، مستند و قابل رسیدگی ارائه شود.