آیا کارفرما پس از پایان همکاری، مبلغ سنوات را پرداخت نکرده است؟ در این وضعیت، شکایت برای دریافت سنوات از طریق اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی محل کار امکانپذیر است و کارگر میتواند مطالبات خود را، با ارائه مدارک رابطه کاری و سابقه خدمت، مطالبه کند. مبنای معمول محاسبه سنوات، برای هر سال سابقه، معادل یک ماه آخرین حقوق است؛ بااینحال نوع قرارداد، علت خاتمه کار، مدت اشتغال و دستمزد واقعی در مبلغ نهایی اثر دارد.
مطابق مقررات قانون کار، در پایان رابطه کاری، کارفرما اصولاً مکلف به پرداخت مزایای پایان کار است. این حق میتواند درباره قراردادهای دائم و موقت مطرح شود و سابقه خدمت نیز ممکن است بهصورت متوالی یا متناوب بررسی شود. پایان قرارداد مدتموقت، اخراج، بازنشستگی یا ازکارافتادگی، هرکدام آثار و مدارک خاص خود را دارند. استعفا نیز بهتنهایی به معنای صرفنظر کردن قطعی از حقوق مالی گذشته نیست، اما نحوه پایان همکاری و اسناد تسویه باید دقیق بررسی شود.
اگر کارگر قبلاً برگه تسویهحساب امضا کرده باشد، موضوع به مفاد سند، زمان امضا، مبلغ پرداختی و امکان اثبات دریافت واقعی وجه بستگی دارد. امضای برگهای با عنوان کلی تسویه، همیشه بهتنهایی پاسخگوی همه اختلافات نیست؛ بنابراین پیش از طرح دعوا باید متن آن بررسی شود.
برای شکایت برای دریافت سنوات بهتر است مدارک زیر گردآوری شود:
نبود قرارداد کتبی مانع قطعی طرح دعوا نیست؛ زیرا رابطه کارگری و کارفرمایی میتواند با بیمه، پرداختهای بانکی، شهادت و قرائن دیگر اثبات شود. در مقابل، ادعای صرف درباره مبلغ حقوق، بدون دلیل کافی، ممکن است محاسبه مطالبه را دشوار کند.
نخست باید از طریق سامانههای رسمی خدمات روابط کار یا مراجعه به اداره کار محل انجام کار، دادخواست ثبت شود. در دادخواست، مشخصات کارفرما، بازه اشتغال، عنوان شغلی، علت پایان همکاری و مبلغ تقریبی مطالبه درج میشود. پس از ابلاغ، جلسه رسیدگی در مرجع بدوی تشکیل میشود و طرفین میتوانند مدارک و دفاعیات خود را ارائه کنند. رأی بدوی در صورت اعتراض، طبق مهلت مندرج در ابلاغ، قابل پیگیری در مرجع تجدیدنظر اداره کار است. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه وکیل تجدید نظر تضمینی را ببینید.
پس از قطعی شدن رأی، اگر کارفرما داوطلبانه پرداخت نکند، اجرای رأی از مسیر قانونی اجرای احکام پیگیری میشود. بنابراین ثبت دادخواست بهتنهایی پایان کار نیست و پیگیری ابلاغها و مرحله اجرا اهمیت دارد.
فرض کنید علی سه سال در یک کارگاه فعالیت کرده و در پایان قرارداد، حقوق ماه آخر او ۱۵۰ میلیون ریال بوده است. اگر پرداخت قبلی یا توافق معتبر دیگری وجود نداشته باشد، مبنای اولیه محاسبه میتواند سه ماه حقوق، یعنی ۴۵۰ میلیون ریال، باشد. علی برای شکایت برای دریافت سنوات باید قراردادها، سوابق بیمه و مدارک پرداخت حقوق را ارائه کند. بااینحال، مرجع رسیدگی پس از بررسی دستمزد واقعی، دورههای اشتغال و تسویههای قبلی تصمیم میگیرد و نتیجه صرفاً بر اساس محاسبه ابتدایی قطعی نیست. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه مشاوره وکیل رایگان 24 ساعته را ببینید.
برای شکایت برای دریافت سنوات، تعیین دقیق رابطه کاری، تاریخ پایان همکاری و آخرین حقوق اهمیت اساسی دارد. بهتر است پیش از ثبت دادخواست، اسناد مالی و شغلی مرتب شود و متن هرگونه تسویهحساب با دقت بررسی گردد. در مواردی که مبلغ قابل توجه است یا کارفرما رابطه کاری را انکار میکند، مشورت با وکیل یا کارشناس روابط کار میتواند از طرح ادعای ناقص و از دست رفتن فرصتهای اثباتی جلوگیری کند. برای پیدا کردن وکیل در این منطقه، صفحه وکیل کیفری در تهرانپارس را ببینید.