برای نحوه کاهش میزان مهریه باید ابتدا میان «کم شدن اصل مهریه» و «کاهش مبلغ یا تعداد اقساط» تفاوت گذاشت؛ دادگاه معمولاً اصل مهریه را بدون رضایت زن کم نمیکند، اما شوهر میتواند با اثبات ناتوانی مالی، تقاضای اعسار و تقسیط یا تعدیل اقساط را مطرح کند. در واقع، نحوه کاهش میزان مهریه در بیشتر پروندهها از طریق توافق با زن، ابراء یا بذل بخشی از مهریه، یا دریافت حکم اعسار و پرداخت مرحلهای دنبال میشود. برای مثال، اگر مرد به پرداخت ۱۱۰ سکه محکوم شده باشد اما درآمد محدودی داشته و مال قابل توقیفی نداشته باشد، میتواند با ارائه مدارک مالی و شهادت افراد مطلع، از دادگاه تقاضا کند پرداخت مهریه به اقساط متناسب با توان واقعی او انجام شود.
مهریه پس از وقوع عقد، دینی بر عهده شوهر است و صرفاً به دلیل بیکاری، کاهش درآمد، ازدواج مجدد یا دشواری پرداخت، اصل آن از بین نمیرود. دادگاه در دعوای اعسار، معمولاً درباره توان پرداخت بدهکار تصمیم میگیرد، نه درباره اعتبار یا مقدار اولیه مهریه. بنابراین اگر در عقدنامه مهریه ۳۰۰ سکه تعیین شده باشد، طرح دادخواست اعسار باعث تبدیل آن به مثلاً ۱۰۰ سکه نمیشود؛ بلکه ممکن است دادگاه نحوه پرداخت را به صورت پیشقسط و اقساط ماهانه تعیین کند.
کاهش واقعی اصل مهریه معمولاً با توافق مستقیم زن و مرد امکانپذیر است. زن میتواند تمام یا بخشی از مهریه را ابراء کند، ببخشد یا در قبال طلاق توافقی و دریافت مال یا امتیاز مشخصی، مقدار کمتری را مطالبه کند. این توافق باید روشن، قابل اثبات و ترجیحاً در دفتر اسناد رسمی یا صورتجلسه معتبر دادگاه تنظیم شود. عبارتهایی مانند «از مهریهام گذشتم» در شرایط مبهم ممکن است درباره مقدار، قصد واقعی یا آثار حقوقی آن اختلاف ایجاد کند.
اگر زن مهریه را از طریق اجرای ثبت یا دادگاه مطالبه کرده و برای مرد اجراییه یا حکم قطعی صادر شده باشد، مرد میتواند دادخواست اعسار از پرداخت محکومبه و تقسیط مهریه را ثبت کند. در این دادخواست باید توضیح داده شود که فرد به دلیل نداشتن مال کافی یا درآمد متناسب، توان پرداخت یکجای محکومبه را ندارد. ناتوانی مالی باید واقعی باشد و صرف ادعا، بدون ارائه مدارک و قرائن، برای پذیرش اعسار کافی نیست.
دادگاه برای بررسی وضعیت مالی ممکن است درآمد، حسابهای بانکی، خودرو، املاک، سهام، سوابق معاملاتی و سایر داراییهای فرد را بررسی کند. پنهان کردن مال، انتقال صوری دارایی یا ارائه اطلاعات خلاف واقع میتواند موجب رد اعسار و ایجاد مسئولیت قانونی شود. همچنین اگر مرد مالی داشته باشد که امکان پرداخت بدهی از آن وجود دارد، دادگاه ممکن است ابتدا توقیف و فروش آن مال را بررسی کند.
شاهدان باید اطلاعات خود را بر اساس شناخت مستقیم بیان کنند، نه شنیدهها یا حدس. شهادت افرادی که از محل کار، درآمد، هزینههای ضروری و داراییهای مرد اطلاع دارند، معمولاً ارزش بیشتری دارد. دادگاه میتواند برای روشن شدن موضوع، شاهدان را احضار کند یا توضیحات تکمیلی بخواهد.
پس از ابلاغ اجراییه، اقدام سریع اهمیت زیادی دارد. در مقررات مربوط به محکومیتهای مالی، برای بدهکاری که در مهلت قانونی ادعای اعسار خود را همراه با صورت اموال مطرح میکند، وضعیت بازداشت و اقدامات اجرایی با شرایط متفاوتی بررسی میشود. به همین دلیل نباید ثبت دادخواست به روزهای پایانی موکول شود. مهلت دقیق باید از تاریخ ابلاغ معتبر و محتوای اجراییه بررسی شود؛ زیرا اشتباه در محاسبه مهلت ممکن است حقوق بدهکار را با خطر مواجه کند.
ثبت دادخواست از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی انجام میشود و پس از تعیین شعبه، جلسه رسیدگی برگزار خواهد شد. در صورتی که دادگاه اعسار را بپذیرد، میزان پیشقسط و اقساط را با توجه به درآمد، هزینههای متعارف، تعداد افراد تحت تکفل و ارزش داراییهای فرد مشخص میکند. رأی اعسار به معنای بخشش مهریه نیست؛ زن همچنان طلبکار باقی میماند و اقساط باید در موعد مقرر پرداخت شوند.
تقسیط یعنی پرداخت دین در چند مرحله طبق حکم دادگاه. تعدیل اقساط زمانی مطرح میشود که پس از صدور حکم، وضعیت اقتصادی یکی از طرفین به شکل قابل توجهی تغییر کند. برای نمونه، از دست دادن شغل، کاهش مستند درآمد، بیماری پرهزینه یا افزایش غیرعادی هزینههای ضروری میتواند در ارزیابی درخواست کاهش مبلغ اقساط مؤثر باشد. در مقابل، افزایش درآمد یا کشف دارایی جدید نیز ممکن است زمینه درخواست افزایش اقساط از سوی زن را فراهم کند.
بخشش مهریه موضوعی متفاوت است و به اراده زن وابسته است. زن میتواند در دفترخانه، دادگاه یا سند توافقی معتبر، بخشی از مهریه را ابراء کند. ابراء به معنای صرفنظر کردن طلبکار از حق خود است و اگر به شکل صحیح انجام شود، نسبت به مقدار ابراءشده قابل مطالبه نخواهد بود. در توافقهای طلاق نیز باید دقیقاً مشخص شود زن چه مقدار از مهریه را دریافت کرده، چه مقدار را بخشیده و آیا این بخشش مشروط به وقوع طلاق یا انجام تعهد دیگری است.
در پروندههایی که هدف اصلی فرد، نحوه کاهش میزان مهریه از راه قانونی است، نخست باید مشخص شود آیا امکان توافق وجود دارد یا باید بر اعسار و تعدیل اقساط تمرکز کرد. انتخاب راه نادرست، مانند طرح دادخواست اعسار با تصور حذف اصل بدهی، فقط باعث طولانی شدن رسیدگی و افزایش هزینههای پرونده میشود.
مطابق مقررات حمایت خانواده، درباره میزان مهریهای که ضمانت اجرای حبس برای آن قابل اعمال است، سقف قانونی مشخصی وجود دارد و نسبت به مازاد آن، توانایی مالی مرد اهمیت اساسی پیدا میکند. این موضوع به معنای بیاعتباری مهریه بیشتر از سقف مقرر نیست؛ زن همچنان میتواند کل مهریه مندرج در عقدنامه را مطالبه کند، اما وصول بخش مازاد معمولاً به شناسایی و اثبات توان مالی یا دارایی مرد وابسته است.
در صورت پرداخت نکردن اقساط قطعیشده نیز زن میتواند از اجرای احکام، اقدامات قانونی لازم را درخواست کند. اگر مرد به دلیل تغییر شرایط قادر به پرداخت اقساط تعیینشده نباشد، باید پیش از انباشته شدن بدهی، دادخواست تعدیل اقساط ارائه دهد و مدارک جدید خود را ضمیمه کند. صرف تأخیر بدون اقدام حقوقی، معمولاً مانع پیگیری طلب زن یا اعمال ضمانت اجراهای قانونی نمیشود.
اصل مهریه بدون رضایت زن کم نمیشود. دادگاه ممکن است با پذیرش اعسار، مبلغ پیشقسط یا اقساط را کاهش دهد، اما این تصمیم به معنای کاهش مقدار بدهی نیست. کاهش اصل مهریه معمولاً نیازمند ابراء، بذل یا توافق معتبر با زن است.
خیر. نداشتن شغل میتواند یکی از نشانههای ناتوانی مالی باشد، اما به تنهایی باعث حذف مهریه نمیشود. دادگاه مجموع داراییها، درآمدهای احتمالی، توان کار، هزینههای ضروری و افراد تحت تکفل را بررسی میکند.
وجود هر مال لزوماً به معنای رد اعسار نیست. برخی اموال ممکن است برای زندگی ضروری باشند یا ارزش آنها برای پرداخت کامل بدهی کافی نباشد. با این حال، ارزش و وضعیت هر مال باید صادقانه اعلام شود و تشخیص نهایی با دادگاه است.
در صورت تغییر قابل اثبات در شرایط مالی، امکان درخواست تعدیل اقساط وجود دارد. افزایش هزینههای ضروری، بیماری، از دست دادن شغل یا کاهش درآمد میتواند بررسی شود؛ اما پذیرش آن قطعی نیست و به مدارک و تشخیص دادگاه بستگی دارد.
دادخواست معمولاً از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی ثبت و به دادگاه صالح پرونده یا مرجع تعیینشده در اجراییه ارسال میشود. در پروندههای مهریه، مشخصات شعبه صادرکننده حکم و مرجع اجرای آن اهمیت دارد و باید پیش از ثبت دادخواست بررسی شود.
توافق شفاهی ممکن است در شرایط خاص قابل اثبات باشد، اما از نظر عملی پرریسک است. بهتر است مقدار دقیق بخشش، نحوه پرداخت، تعهدات طرفین و آثار توافق در سند رسمی، صورتجلسه دادگاه یا نوشتهای معتبر با امضای طرفین درج شود.
نحوه کاهش میزان مهریه به هدف فرد بستگی دارد: اگر منظور کاهش اصل بدهی باشد، باید از طریق توافق، ابراء یا بذل بخشی از مهریه با رضایت زن اقدام کرد؛ اما اگر هدف، قابل پرداخت کردن بدهی باشد، دادخواست اعسار، تقسیط یا تعدیل اقساط راهکار اصلی است. ارائه فهرست کامل اموال، مدارک واقعی درآمد و هزینهها، معرفی شاهدان مطلع و رعایت مهلتهای قانونی، شانس رسیدگی منصفانه را افزایش میدهد. هیچ مالی را پنهان نکنید و پیش از توقف پرداخت یا امضای توافق، آثار حقوقی تصمیم خود را به دقت بررسی کنید.