آیا پرداخت قبض آب در خانه یا واحد اجارهای بر عهده مالک است یا مستأجر؟ در اغلب قراردادها، هزینه قبض آب ملک اجاره ای برای دورهای که مستأجر در ملک سکونت دارد، بر عهده اوست؛ بااینحال، متن قرارداد، زمان شروع و پایان اجاره و علت بدهی میتواند نتیجه را تغییر دهد. قبض آب معمولاً هزینه مصرف جاری است و با بدهیهای قدیمی، تعمیرات اساسی یا هزینههای مربوط به انشعاب تفاوت دارد.
مهمترین معیار، توافق مکتوب موجر و مستأجر است. اگر در قرارداد تصریح شده باشد که پرداخت آب، برق، گاز و سایر قبوض مصرفی بر عهده مستأجر است، این تعهد معمولاً نسبت به مدت تصرف او قابل مطالبه خواهد بود. حتی اگر قبض به نام مالک صادر شود، نام درجشده روی قبض بهتنهایی تعیینکننده مسئول نهایی میان طرفین قرارداد نیست. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه بهترین وکیل متخصص ملکی را ببینید.
در مقابل، بدهی مربوط به پیش از تحویل ملک اصولاً نباید بدون توافق روشن به مستأجر جدید منتقل شود. همچنین اگر مبلغ قبض ناشی از خرابی لوله اصلی، نقص کنتور، نشتی پنهان یا ایراد تأسیسات ساختمان باشد، باید علت هزینه بررسی شود؛ زیرا هر هزینهای را نمیتوان مصرف عادی مستأجر دانست.
مالک ممکن است در موارد زیر مسئول پرداخت تمام یا بخشی از مبلغ باشد:
در ساختمانهای چندواحدی، ممکن است کنتور آب مشترک باشد. در این حالت، سهم هر واحد باید بر اساس توافق، صورتجلسه ساختمان، تعداد نفرات، میزان مصرف یا روش متعارف و قابل اثبات محاسبه شود. تحمیل یک مبلغ ثابت، بدون مبنای روشن، میتواند محل اختلاف باشد.
برای جلوگیری از اختلاف، مستأجر باید تصویر قبض، رسید پرداخت، شناسه قبض و تاریخ پرداخت را نگهداری کند. هنگام تحویل گرفتن ملک نیز بهتر است عدد کنتور، شماره اشتراک و وضعیت بدهی قبلی در صورتجلسه نوشته شود. اگر پرداخت نقدی به مالک انجام میشود، رسید دارای تاریخ، مبلغ و بابت پرداخت مشخص دریافت کنید.
اگر مالک از ارائه قبض یا تسویه حساب خودداری کند، ارسال درخواست کتبی یا پیام قابل استناد، برای مشخص شدن مطالبه و دوره مصرف مفید است. پرداخت مبلغ مورد اختلاف بدون درج توضیح، ممکن است اثبات ادعای بعدی را دشوارتر کند.
فرض کنید مستأجر در اول مهر ملک را تحویل گرفته و هنگام تخلیه، مالک مبلغی را بابت هزینه قبض آب ملک اجاره ای مطالبه میکند. مستأجر تصویر قبض را بررسی کرده و متوجه میشود بخشی از مبلغ مربوط به تابستان، یعنی پیش از شروع اجاره، است. اگر صورتجلسه تحویل و شماره کنتور موجود باشد، مستأجر میتواند مسئولیت خود را فقط به مصرف دوره تصرف محدود کند. نتیجه نهایی به قرارداد، اسناد پرداخت، قرائت کنتور و علت بدهی بستگی دارد و صرف ادعای هر طرف کافی نیست.
ابتدا قرارداد و دوره درجشده در قبض را تطبیق دهید و سپس تسویه حساب را بهصورت مکتوب مطالبه یا ارائه کنید. در صورت باقی ماندن اختلاف، ارسال اظهارنامه میتواند موضوع، مبلغ و مستندات را رسمیتر کند. مرجع رسیدگی به دعوا بسته به مبلغ و ماهیت خواسته تعیین میشود؛ بنابراین پیش از طرح دعوا باید مدارک و خواسته دقیق بررسی شود. هزینه قبض آب ملک اجاره ای زمانی قابل مطالبه مطمئنتر است که دوره مصرف و مبنای قراردادی آن روشن باشد. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه مشاوره حقوقی رایگان در مورد ملک را ببینید.
قاعده عملی این است که مستأجر هزینه مصرف آب در مدت اقامت خود را بپردازد و مالک بدهیهای پیشین یا هزینههای اساسی ملک را بر عهده بگیرد؛ اما قرارداد و مدارک میتوانند این قاعده را تغییر دهند. ثبت عدد کنتور، تنظیم صورتجلسه و نگهداری رسیدها، بهترین راه پیشگیری از اختلاف درباره هزینه قبض آب ملک اجاره ای است. برای پیدا کردن وکیل در این منطقه، صفحه بهترین وکیل در امیرآباد را ببینید.