آیا صدای دستگاهها یا محیط کار باعث کاهش شنوایی شما شده است؟ کم شدن شنوایی در حین کار میتواند در صورت احراز ارتباط با شغل، یک آسیب یا بیماری شغلی محسوب شود و برای دریافت حمایتهای بیمهای و پیگیری مسئولیت کارفرما، باید با مدارک پزشکی و شغلی اثبات شود. صرف ادعای کاهش شنوایی معمولاً برای دریافت غرامت یا مزایا کافی نیست.
کاهش شنوایی زمانی قابلیت پیگیری حقوقی بیشتری دارد که میان وضعیت شنوایی و شرایط کار رابطه قابل اثبات وجود داشته باشد. شدت و مدت مواجهه با صدا، نوع تجهیزات، استفاده یا نبود وسایل حفاظت فردی، سابقه پزشکی و نتیجه آزمایشهای پیش از اشتغال، همگی بررسی میشوند. کاهش شنوایی ممکن است موقتی یا دائمی باشد و تشخیص این موضوع با معاینه تخصصی و ارزیابی پزشکی انجام میشود. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه مشاوره رایگان وکیل پزشکی را ببینید.
باید میان کمشنوایی ناشی از محیط کار و مشکلاتی مانند افزایش سن، بیماریهای گوش، مصرف برخی داروها یا سابقه مواجهه با صدای شدید خارج از محیط کار تفاوت گذاشت. بنابراین حتی اگر کارگر واقعاً دچار کم شدن شنوایی در حین کار شده باشد، میزان مسئولیت کارفرما و نوع حمایت قابل دریافت، به نتیجه بررسیهای تخصصی وابسته است.
پرونده اثباتی باید هم وضعیت پزشکی و هم سابقه شغلی را نشان دهد. مدارک مهم عبارتاند از:
اگر پیش از شروع کار، آزمایش شنوایی انجام شده باشد، مقایسه آن با آزمایشهای بعدی ارزش اثباتی بیشتری دارد. در غیر این صورت، نظر کمیسیون پزشکی و مجموعه قرائن، نقش مهمتری پیدا میکند. برای راهنمایی بیشتر در این زمینه، صفحه وکیل برای کمیسیون پزشکی را ببینید.
کارگر باید ابتدا موضوع را به کارفرما و واحد ایمنی یا منابع انسانی اعلام و برای معاینه طب کار اقدام کند. در ادامه، موضوع میتواند از طریق سازمان تأمین اجتماعی برای بررسی ارتباط بیماری با کار و ارزیابی میزان آسیب پیگیری شود. اگر درباره غرامت، ازکارافتادگی یا رابطه کاری اختلاف وجود داشته باشد، طرح دعوا در مرجع صالح کار یا بیمه، با توجه به موضوع پرونده انجام میشود.
در پروندههای مربوط به کم شدن شنوایی در حین کار، تصمیم پزشکی و تصمیم مرجع حل اختلاف دو موضوع جدا هستند. پزشک یا کمیسیون، وضعیت جسمی و درصد یا میزان ناتوانی را بررسی میکند؛ اما مسئولیت کارفرما ممکن است به رعایت مقررات ایمنی، آموزش، کنترل صدا و فراهمکردن تجهیزات مناسب نیز وابسته باشد. مهلت اعتراض یا مراجعه، از تاریخ ابلاغ هر تصمیم محاسبه میشود و باید متن همان ابلاغیه بررسی شود.
فرض کنید کارگری هشت سال در کارگاه تولید فلزات فعالیت داشته و بهتدریج دچار کمشنوایی شده است. او آزمایش شنوایی ابتدای استخدام ندارد، اما چند نوار گوش جدید، سابقه بیمه، شهادت همکاران و گزارش بازرسی درباره صدای بالای دستگاهها ارائه میکند. کارفرما مدعی است کارگر همیشه از گوشی محافظ استفاده میکرده است. در این وضعیت، کم شدن شنوایی در حین کار بهتنهایی نتیجه قطعی ایجاد نمیکند؛ مرجع رسیدگی باید گزارش طب کار، میزان واقعی صدا، سوابق پزشکی و کیفیت وسایل حفاظتی را کنار هم ارزیابی کند.
ترک کار بدون ثبت شکایت یا معاینه، تأخیر طولانی در انجام آزمایش، ارائه نوار گوش بدون تاریخ و مشخصات مرکز، و امضای برگهای مبنی بر سلامت کامل بدون مطالعه، از اشتباههای رایج است. همچنین نباید کاهش شنوایی را با وزوز گوش یکی دانست؛ هرکدام نیازمند تشخیص پزشکی جداگانه هستند. بهتر است همه مکاتبات، گزارشها و نتایج آزمایشها بهصورت منظم نگهداری شود.
برای پیگیری کم شدن شنوایی در حین کار، نخست باید وضعیت پزشکی بهطور معتبر ثبت و سپس رابطه آن با شرایط شغلی اثبات شود. جمعآوری مدارک، مراجعه به طب کار و تأمین اجتماعی، و انتخاب مرجع درست برای اختلاف با کارفرما اهمیت دارد. نتیجه نهایی به مستندات، نظر کارشناسی و رعایت تشریفات هر مرجع بستگی خواهد داشت. برای پیدا کردن وکیل در این منطقه، صفحه وکیل زن شهرری را ببینید.