آیا برای پایان دادن به زندگی مشترک، سریعترین و کمهزینهترین مسیر کدام است؟ در بیشتر پروندهها، بهترین راه طلاق گرفتن، طلاق توافقی است؛ به شرط آنکه زوجین درباره مهریه، نفقه، اجرتالمثل، حضانت و ملاقات فرزندان و جهیزیه به توافق روشن برسند. اگر توافق ممکن نباشد، مسیر مناسب به این موضوع بستگی دارد که درخواست طلاق از سوی مرد، زن یا هر دو مطرح شده باشد.
در طلاق توافقی، اختلاف اصلی پیش از مراجعه به دادگاه یا در جریان رسیدگی، با مذاکره حل میشود. این روش معمولاً زمان و تنش کمتری دارد، اما توافق شفاهی کافی نیست. همه موارد باید دقیق و قابل اجرا تنظیم شود؛ برای نمونه، مشخص شود مهریه بخشیده میشود یا به صورت اقساط پرداخت خواهد شد، زمان تحویل جهیزیه چیست و برنامه ملاقات فرزند چگونه اجرا میشود. حتی در این روش نیز تشریفات قانونی و مشاورههای مقرر باید انجام شود.
مرد میتواند با رعایت حقوق مالی زن و طی تشریفات قانونی برای طلاق اقدام کند؛ با این حال، تعیین تکلیف مهریه و سایر حقوق مالی اهمیت اساسی دارد. زن برای طلاق معمولاً باید یکی از جهات قانونی مانند عسر و حرج، ترک انفاق، غیبت طولانی یا وجود وکالت در طلاق را اثبات کند. صرف نارضایتی یا ناسازگاری، همیشه بهتنهایی برای صدور حکم کافی نیست. بنابراین، در این حالت بهترین راه طلاق گرفتن پس از بررسی اسناد، رفتار زوجین و امکان اثبات ادعا انتخاب میشود.
مدت رسیدگی عدد ثابتی ندارد و به نوع طلاق، شهر، تکمیل مدارک، اعتراض احتمالی و همکاری طرفین وابسته است. طلاق توافقی ممکن است در صورت آماده بودن توافق و مدارک، در بازهای کوتاهتر از پروندههای اختلافی انجام شود؛ اما نباید وعده قطعی درباره زمان صدور رأی یا ثبت طلاق داد.
فرض کنید سارا و امیر درباره جدایی، حضانت فرزند و پرداخت بخشی از مهریه توافق دارند، اما درباره زمان ملاقات اختلاف جزئی دارند. برای آنان، بهترین راه طلاق گرفتن این است که ابتدا همین موضوع را با تعیین روزها، ساعتها و شیوه تحویل کودک مکتوب کنند. اگر توافق نهایی شکل بگیرد، طلاق توافقی منطقیتر است؛ اما اگر امیر از اجرای تعهدات مالی خودداری کند یا سارا ادعای ترک انفاق قابل اثبات داشته باشد، مشاوره حقوقی و بررسی مسیر قضایی ضروری خواهد بود.
امضای اقرارنامه یا بخشش مهریه بدون فهم آثار آن، ترک منزل بدون توجه به پیامدهای اثباتی، طرح ادعاهای بدون دلیل، بیتوجهی به حقوق کودک و اعتماد به وعدههای غیرمکتوب از اشتباهات رایج است. همچنین طلاق توافقی به معنای از بین رفتن خودکار همه حقوق مالی نیست؛ هر تعهد باید دقیق، روشن و قابل پیگیری نوشته شود.
بهترین راه طلاق گرفتن برای همه یکسان نیست. توافق کامل، مستند و منصفانه معمولاً کمتنشترین گزینه است؛ در غیر این صورت، باید بر اساس جایگاه حقوقی درخواستکننده، دلایل قابل اثبات، حقوق مالی و وضعیت فرزندان تصمیم گرفت. پیش از امضای هر توافق، بررسی متن توسط وکیل یا مشاور حقوقی میتواند از زیانهای جبرانناپذیر جلوگیری کند.