وقتی زن تصمیم می گیرد مهریه خود را مطالبه کند، معمولا چند سوال مهم برای او ایجاد می شود بهترین روش برای گرفتن مهریه چیست و از کجا باید شروع کرد؟ آیا برای گرفتن مهریه حتما باید طلاق گرفت؟ اگر شوهر مالی به نام خود نداشته باشد چه می شود؟ آیا می توان حقوق مرد را توقیف کرد؟ اگر شوهر خارج از ایران باشد یا فوت کند، تکلیف مهریه چه خواهد بود؟ در واقع بهترین روش برای گرفتن مهریه به شرایط هر پرونده بستگی دارد و نمی توان یک مسیر را برای تمام زنان مناسب دانست.
اگر شوهر ملک، خودرو، حساب بانکی یا درآمد مشخص داشته باشد، شناسایی و توقیف مال می تواند مسیر موثری برای وصول طلب باشد. اگر زوج کارمند باشد، امکان توقیف بخشی از حقوق او در حدود مقررات وجود دارد. اگر هم واقعا توانایی پرداخت یکجای مهریه را نداشته باشد، موضوع اعسار و تقسیط مطرح می شود. بنابراین قبل از اقدام باید وضعیت مالی زوج و نوع مهریه بررسی شود.
پاسخ وکیل: بهترین روش برای گرفتن مهریه روشی است که با وضعیت مالی و دارایی های شوهر هماهنگ باشد. اگر مال قابل توقیف وجود دارد، شناسایی و توقیف آن اهمیت زیادی دارد. اگر شوهر حقوق ثابت دریافت می کند، توقیف بخشی از حقوق قابل بررسی است و اگر توان پرداخت یکجای مهریه را ندارد، ممکن است مهریه با پذیرش اعسار به صورت اقساط پرداخت شود. همچنین مطالبه مهریه نیازمند طلاق نیست و زن می تواند در زمان ادامه زندگی مشترک نیز آن را مطالبه کند.
مطالبه مهریه با بررسی سند ازدواج شروع می شود. باید مشخص شود چه مقدار مهریه در عقدنامه تعیین شده، مهریه سکه است یا وجه نقد یا مال دیگر و آیا شرایط خاصی برای پرداخت آن در عقدنامه وجود دارد. بعد از مشخص شدن این موارد، وضعیت مالی زوج بررسی می شود تا معلوم شود چه مالی برای وصول طلب وجود دارد.
در عمل، سند رسمی ازدواج قابلیت اجرا دارد و مطالبه مهریه می تواند از مسیر اجرای ثبت پیگیری شود. در مواردی نیز مسیر دادگاه مورد استفاده قرار می گیرد. انتخاب مسیر باید با توجه به شرایط پرونده، وجود مال و وضعیت اجرایی آن انجام شود.
مراحل کلی اقدام را می توان اینگونه خلاصه کرد:
اگر شوهر کارمند یا حقوق بگیر باشد، نداشتن ملک یا خودرو به معنای غیرقابل وصول بودن مهریه نیست. در صورت وجود شرایط قانونی، بخشی از حقوق و مزایای او می تواند بابت بدهی توقیف شود. میزان توقیف به وضعیت قانونی پرونده و شرایط خانوادگی زوج بستگی دارد و نمی توان برای همه افراد یک رقم ثابت تعیین کرد.
در مقررات اجرای احکام، در مواردی که محکوم علیه زن یا فرزند داشته باشد، میزان قابل توقیف حقوق با حالتی که شخص فاقد زن یا فرزند است تفاوت دارد. در حالت های مقرر، یک چهارم یا یک سوم حقوق و مزایا می تواند توقیف شود.
مراحل اقدام نسبت به حقوق زوج معمولا به این شکل است:
برای مثال، اگر حقوق قابل توقیف شخص ۳۰ میلیون تومان باشد و در پرونده او یک چهارم حقوق قابل کسر باشد، مبلغ تقریبی کسر ماهانه ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان خواهد بود. این مثال صرفا برای فهم نحوه محاسبه است و مبلغ واقعی با توجه به مقررات و شرایط فرد تعیین می شود.
برای مطالبه مهریه باید مدارک هویتی و مدارک مربوط به ازدواج آماده باشد. اگر اطلاعاتی درباره اموال و درآمد زوج وجود دارد، ارائه آنها می تواند شناسایی مال را آسان تر کند.
در پرونده ای که شوهر فوت کرده است، گواهی فوت و مدارک مربوط به انحصار وراثت و اطلاعات مربوط به اموال متوفی نیز اهمیت پیدا می کند.
برای مطالبه مهریه، طلاق شرط نیست. زن می تواند در حالی که هنوز همسر مرد است و حتی در حال زندگی مشترک با اوست، مهریه خود را مطالبه کند. بنابراین مطالبه مهریه و طلاق دو موضوع حقوقی مستقل هستند.
برای اقدام بدون طلاق، نیازی نیست زن ابتدا دادخواست طلاق بدهد. اگر مهریه عندالمطالبه باشد، اصل مطالبه آن از زمان تحقق عقد امکان پذیر است. البته اینکه مهریه به صورت کامل و یکجا وصول شود یا به دلیل وضعیت مالی زوج تقسیط شود، موضوع دیگری است.
اگر زن قصد دارد بدون طلاق مهریه بگیرد، بهتر است این مراحل را دنبال کند:
خارج بودن شوهر از ایران باعث از بین رفتن حق زن نسبت به مهریه نمی شود. اگر زوج در ایران ملک، خودرو، حساب بانکی یا دارایی دیگری داشته باشد، می توان در حدود مقررات نسبت به شناسایی و توقیف آن اقدام کرد.
برای مثال، اگر مرد در خارج از کشور زندگی کند اما یک آپارتمان در تهران به نام او باشد، اقامت او در خارج مانع بررسی آن ملک برای وصول طلب نمی شود. همچنین اگر خودرو یا حساب بانکی قابل شناسایی داشته باشد، می توان وضعیت آن را در روند اجرایی پرونده بررسی کرد.
اگر هیچ مال قابل دسترسی در ایران وجود نداشته باشد، موضوع پیچیده تر می شود و محل اقامت زوج، امکان ابلاغ، دارایی های او در خارج از کشور و مقررات کشور محل اقامت باید بررسی شود.
در چنین پرونده ای مراحل اصلی عبارت است از:
فوت شوهر باعث از بین رفتن مهریه نمی شود. اگر شوهر قبل از پرداخت مهریه فوت کند، زن همچنان نسبت به مهریه طلبکار است و باید طلب او از محل ترکه متوفی و مطابق مقررات مربوط به دیون او بررسی و وصول شود.
در این حالت نباید مهریه را با سهم الارث زن اشتباه گرفت. زن ممکن است از شوهر خود ارث ببرد و همزمان طلب مهریه نیز داشته باشد. این دو عنوان حقوقی جدا از یکدیگر هستند.
مراحل کلی در چنین پرونده ای عبارت است از:
گواهی انحصار وراثت سندی است که وراث قانونی شخص فوت شده را مشخص می کند. در پرونده مهریه پس از فوت شوهر، این گواهی برای مشخص شدن اشخاص مرتبط با ترکه اهمیت دارد؛ اما نباید تصور کرد که داشتن انحصار وراثت به تنهایی به معنی انتقال تمام اموال متوفی به وراث است.
اگر زن بخواهد بعد از فوت شوهر مهریه خود را پیگیری کند، بهتر است ابتدا وضعیت ترکه و دیون متوفی مشخص شود.
اگر پدر شوهر فوت کرده باشد و شوهر از پدر خود ارث ببرد، سهم الارثی که به شوهر تعلق می گیرد، پس از تحقق شرایط ارث و انتقال مالکیت، می تواند در صورت وجود شرایط قانونی به عنوان مال متعلق به زوج مورد توجه قرار گیرد.
اما تا زمانی که پدر شوهر زنده است، زن نمی تواند صرفا به دلیل احتمال اینکه شوهر در آینده از پدرش ارث خواهد برد، اموال پدر شوهر را بابت مهریه توقیف کند. ارث آینده تا زمانی که سبب قانونی آن محقق نشده، مال فعلی شوهر محسوب نمی شود.
اگر پدر شوهر فوت کرده باشد، وضعیت متفاوت است و باید سهم واقعی شوهر از ترکه مشخص شود. بنابراین:
پدر شوهر اصولا مسئول پرداخت مهریه عروس نیست. بدهکار مهریه، شخصی است که تعهد پرداخت در عقد به عهده او قرار گرفته است. بنابراین صرف اینکه پدر شوهر دارای ملک، خودرو یا سرمایه زیادی باشد، باعث نمی شود زن بتواند مستقیما اموال او را بابت مهریه توقیف کند.
اگر مال واقعا متعلق به پدر شوهر باشد، اصولا نمی توان آن را بابت بدهی فرزندش توقیف کرد. اما اگر ادعایی مانند انتقال صوری مال، معامله با هدف فرار از دین یا وجود تعهد مستقل مطرح باشد، موضوع باید جداگانه و بر اساس مدارک بررسی شود.
در نتیجه، بین این سه وضعیت باید تفاوت گذاشت:
اعتیاد شوهر باعث از بین رفتن مهریه نمی شود. زن برای مطالبه مهریه لازم نیست ابتدا اعتیاد زوج را ثابت کند. اصل مهریه یک حق مالی مستقل است و اعتیاد مرد به خودی خود این حق را ساقط نمی کند.
اعتیاد ممکن است در پرونده طلاق یا اثبات شرایط دشوار زندگی مشترک اهمیت بیشتری داشته باشد، اما برای اصل مطالبه مهریه، موضوع اصلی سند ازدواج و میزان مهریه است.
اگر شوهر معتاد باشد و ادعا کند توان پرداخت مهریه را ندارد، موضوع مالی او باید بررسی شود. در صورت اثبات اعسار، ممکن است پرداخت مهریه به صورت اقساط تعیین شود.
بنابراین در این نوع پرونده بهتر است زن این موارد را جداگانه بررسی کند:
مهریه عندالمطالبه به این معناست که زن می تواند مطالبه مهریه خود را مطرح کند و برای اصل مطالبه لازم نیست تا زمان طلاق صبر کند. البته امکان وصول فوری کل مهریه به توانایی مالی شوهر و شرایط پرونده بستگی دارد.
اگر زوج مال مشخصی داشته باشد، شناسایی آن اهمیت زیادی دارد. اگر ملک داشته باشد، اطلاعات ثبتی آن می تواند برای اقدام اجرایی مورد استفاده قرار گیرد. اگر خودرو داشته باشد، مشخصات خودرو می تواند در شناسایی آن موثر باشد و اگر حقوق بگیر باشد، امکان توقیف بخشی از حقوق در حدود مقررات وجود دارد.
مراحل معمول مطالبه مهریه عندالمطالبه عبارت است از:
عدد ۱۱۰ سکه به این معنا نیست که اگر در عقدنامه مثلا ۲۰۰ سکه نوشته شده باشد، زن مالک فقط ۱۱۰ سکه است. اصل مهریه همان چیزی است که در عقد تعیین شده است. موضوع ۱۱۰ سکه بیشتر به حدود ضمانت اجرای حبس در چارچوب مقررات مربوط می شود و نباید آن را با میزان اصل طلب اشتباه گرفت.
بنابراین اگر مهریه زن ۲۰۰ سکه باشد، نمی توان گفت ۹۰ سکه اضافه خود به خود از بین می رود. نسبت به میزان مازاد نیز اصل طلب وجود دارد، اما نحوه وصول و ضمانت اجرای آن به وضعیت مالی زوج و مقررات مربوط بستگی خواهد داشت.
نداشتن ملک یا خودرو به معنای از بین رفتن مهریه نیست. ممکن است مرد حقوق، حساب بانکی یا درآمد دیگری داشته باشد. همچنین ممکن است در آینده مالی به مالکیت او درآید که با رعایت مقررات بتوان نسبت به آن اقدام کرد.
اگر مرد واقعا توان پرداخت یکجای مهریه را نداشته باشد، می تواند مطابق مقررات دعوای اعسار مطرح کند. در صورت پذیرش اعسار، دادگاه ممکن است پرداخت مهریه را به شکل اقساط تعیین کند.
مراحل کلی در چنین شرایطی عبارت است از:
مطالبه مهریه به معنی زندانی شدن فوری شوهر نیست. حبس در محکومیت های مالی شرایط قانونی مشخصی دارد و وضعیت مالی زوج، توانایی یا ناتوانی او در پرداخت و نحوه عمل او در پرونده اهمیت دارد.
اگر مرد واقعا توانایی مالی نداشته باشد، می تواند مطابق قانون برای اثبات اعسار اقدام کند. در صورت پذیرش اعسار، ممکن است پرداخت مهریه قسط بندی شود. اگر اقساط تعیین شده پرداخت نشود، موضوع می تواند مجددا آثار اجرایی و قانونی داشته باشد.
در پرونده مهریه، فقط ثبت دادخواست یا درخواست اجرایی کافی نیست. شناسایی دارایی زوج می تواند نقش تعیین کننده ای در سرعت وصول داشته باشد. هرچه اطلاعات دقیق تری درباره ملک، خودرو، محل کار، حساب های بانکی و درآمد زوج وجود داشته باشد، امکان انتخاب اقدام موثر بیشتر می شود.
برای افزایش احتمال وصول، بهتر است این اقدامات به ترتیب انجام شود:
بهترین روش برای گرفتن مهریه به وضعیت مالی شوهر، نوع مهریه، میزان طلب و اموال قابل شناسایی بستگی دارد. اگر شوهر ملک، خودرو یا حساب بانکی داشته باشد، شناسایی و توقیف آن می تواند اهمیت زیادی داشته باشد. اگر حقوق بگیر باشد، امکان توقیف بخشی از حقوق در حدود مقررات وجود دارد و اگر توان پرداخت یکجای مهریه را نداشته باشد، موضوع اعسار و تقسیط مطرح می شود.
مطالبه مهریه نیازمند طلاق نیست و زن می تواند در زمان ادامه زندگی مشترک نیز برای وصول حق خود اقدام کند. خروج شوهر از کشور یا اعتیاد او نیز باعث از بین رفتن مهریه نمی شود. در صورت فوت شوهر، مهریه به عنوان طلب از ترکه قابل پیگیری است و باید وضعیت دارایی ها و دیون متوفی بررسی شود.
همچنین پدر شوهر اصولا مسئول پرداخت مهریه نیست و نمی توان صرفا به دلیل داشتن مال توسط پدر، اموال او را بابت بدهی فرزندش توقیف کرد. اما اگر سهم الارثی پس از فوت پدر به شوهر منتقل شود، در صورت تحقق مالکیت و وجود شرایط قانونی، وضعیت آن سهم می تواند برای وصول بدهی بررسی شود.
در نهایت، اگر هدف زن رسیدن سریع تر به نتیجه باشد، مهم ترین کار این است که قبل از انتخاب مسیر اقدام، وضعیت واقعی دارایی های زوج مشخص شود. بررسی دقیق سند ازدواج، شناسایی اموال و درآمد، انتخاب مسیر اجرایی مناسب و توجه به موضوع اعسار می تواند از اقدامات اشتباه و طولانی شدن غیرضروری پرونده جلوگیری کند.