در مورد دیه پارگی فتق کشاله ران دو طرف، مبلغ ثابتی که صرفاً با دیدن عنوان بیماری یا انجام عمل جراحی قابل اعلام باشد وجود ندارد؛ زیرا میزان جبران خسارت به تشخیص پزشکی قانونی، نوع آسیب، شدت پارگی، باقی ماندن عارضه و اثر آن بر عملکرد بدن بستگی دارد. بنابراین دیه پارگی فتق کشاله ران دو طرف ممکن است به صورت دیه مقدر یا ارش تعیین شود و رقم نهایی پس از معاینه و اعلام نظر پزشکی قانونی مشخص خواهد شد.
برای نمونه، شخصی بر اثر تصادف یا ضربه شدید به کشاله ران دچار فتق دوطرفه شده و پس از مدتی تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد. در چنین وضعی، صرف ارائه برگه عمل برای دریافت دیه کافی نیست؛ بلکه باید رابطه میان حادثه و آسیب، دوطرفه بودن عارضه، نوع پارگی، میزان نقص باقی‌مانده و نظر نهایی پزشکی قانونی اثبات شود. اگر آسیب ناشی از تقصیر شخص دیگری باشد، زیان‌دیده باید موضوع را از طریق مرجع قضایی پیگیری کند.
در قوانین مربوط به دیات، برای همه آسیب‌های پزشکی عنوان مستقل و مبلغ ثابت تعیین نشده است. در مواردی که صدمه دارای دیه معین نباشد، میزان خسارت تحت عنوان ارش تعیین میشود. ارش مبلغی است که با توجه به نوع آسیب، شدت آن، آثار جسمانی، وضعیت بزه‌دیده و نظر کارشناسی پزشکی قانونی و دادگاه مشخص میشود. به همین دلیل، فتق کشاله ران معمولاً نیازمند بررسی دقیق پزشکی است و نمی‌توان بدون مشاهده مدارک و معاینه، رقم قطعی اعلام کرد.
گاهی در پرونده‌ها، فتق به دنبال پارگی یا ضعف دیواره شکم ایجاد میشود و گاهی نیز شخص پیش از حادثه سابقه فتق داشته است. این دو وضعیت از نظر حقوقی یکسان نیستند. اگر حادثه موجب ایجاد فتق، تشدید آن یا پارگی محل آسیب‌دیده شده باشد، مسئولیت عامل حادثه می‌تواند مطرح شود؛ اما اگر فتق کاملاً ناشی از بیماری قبلی باشد، انتساب تمام عارضه به حادثه دشوار خواهد بود.
دوطرفه بودن فتق اهمیت زیادی دارد، اما به این معنا نیست که مبلغ دیه حتماً به شکل خودکار دو برابر میشود. پزشکی قانونی باید بررسی کند که آیا هر دو طرف به طور مستقل آسیب دیده‌اند، آیا آسیب هر دو سمت ناشی از همان حادثه است و آیا در هر دو سمت نقص یا عارضه پایدار باقی مانده است. همچنین ممکن است شدت آسیب در سمت راست و چپ متفاوت باشد و نظر کارشناسی درباره هر کدام جداگانه اعلام شود.
در تعیین ارش، عواملی مانند درد و محدودیت حرکتی، نیاز به جراحی، احتمال عود فتق، ضعف دیواره شکم، باقی ماندن تورم یا برجستگی، محدودیت در کارهای سنگین و طول درمان اهمیت دارد. گزارش پزشکی باید میان فتق اولیه، عود فتق، عارضه جراحی و آسیب مستقیم ناشی از ضربه تفکیک قائل شود. این تفکیک می‌تواند در نتیجه پرونده اثر قابل توجهی داشته باشد.
برای مطالبه دیه پارگی فتق کشاله ران دو طرف، نخست باید حادثه در مرجع مناسب ثبت شود. اگر آسیب در تصادف رانندگی رخ داده باشد، گزارش پلیس، کروکی و مدارک بیمه اهمیت دارد. در حوادث ناشی از کار، گزارش بازرسی کار، گزارش حادثه و مدارک مربوط به رابطه کاری می‌تواند مؤثر باشد. در سایر موارد مانند ضرب و جرح، شکایت کیفری و ارائه مدارک شناسایی عامل حادثه ضروری است.
در بسیاری از آسیب‌های بدنی، پزشکی قانونی ممکن است تا مشخص شدن وضعیت نهایی درمان، نظریه قطعی صادر نکند. علت این موضوع آن است که تورم، درد و محدودیت حرکتی در ماه‌های ابتدایی می‌تواند با نتیجه نهایی متفاوت باشد. اگر برای مراجعه مجدد یا تکمیل مدارک مهلتی تعیین شود، بی‌توجهی به آن ممکن است روند کارشناسی را طولانی کند.
مدارک پزشکی باید به شکلی ارائه شود که زمان ایجاد عارضه و ارتباط آن با حادثه روشن باشد. مهم‌ترین مدارک عبارت‌اند از گزارش اورژانس، پرونده بستری، نتیجه سونوگرافی یا سایر تصویربرداری‌ها، گواهی پزشک متخصص، شرح عمل جراحی، فاکتورهای درمانی و دارویی و مدارک مربوط به مراجعات بعدی.
اگر پیش از حادثه سابقه بیماری یا جراحی در ناحیه کشاله ران وجود داشته است، پنهان کردن آن به صلاح نیست. پزشکی قانونی معمولاً سوابق قبلی را بررسی می‌کند و ارائه صادقانه مدارک باعث میشود سهم آسیب جدید دقیق‌تر مشخص شود. در صورتی که عارضه قبلی وجود داشته اما حادثه باعث تشدید آن شده باشد، ممکن است ارش مربوط به میزان تشدید یا آسیب جدید مورد بررسی قرار گیرد، نه کل بیماری.
عکس‌ها، فیلم‌های مربوط به وضعیت محل آسیب، شهادت شهود و گزارش مأموران نیز می‌تواند برای اثبات چگونگی وقوع حادثه مفید باشد. با این حال، تشخیص پزشکی و تعیین میزان آسیب در صلاحیت پزشکی قانونی است و اظهارات شاهد به تنهایی جایگزین گزارش تخصصی نمی‌شود.
دیه یا ارش با هزینه‌های درمانی یکسان نیست. هزینه بستری، جراحی، دارو، تصویربرداری، رفت‌وآمد ضروری و توان‌بخشی ممکن است در صورت وجود شرایط قانونی، جداگانه مطالبه شود. برای این منظور باید اصل فاکتورها، نسخه‌ها، قبض‌ها و مدارک پرداخت نگهداری شود. اگر هزینه‌ای بدون سند یا بدون ارتباط روشن با آسیب مطالبه شود، احتمال پذیرش آن کمتر است.
در پرونده‌های تصادف، ممکن است بخشی از خسارت از بیمه شخص ثالث یا صندوق مربوط پرداخت شود و در حوادث کاری، مسئولیت کارفرما، بیمه و سایر اشخاص باید بر اساس علت حادثه بررسی شود. دریافت مبلغی از بیمه لزوماً به معنای صرف‌نظر کردن از همه حقوق قانونی نیست، اما متن هرگونه رضایت‌نامه یا تسویه‌حساب باید با دقت بررسی شود.
نظریه پزشکی قانونی معمولاً درباره اصل وجود آسیب، علت احتمالی، ارتباط آن با حادثه، قابل درمان بودن یا نبودن و میزان عارضه اظهارنظر می‌کند. دادگاه نیز با توجه به این نظریه و سایر مدارک، مسئولیت شخص مقابل و میزان قابل پرداخت را مشخص می‌کند. پزشکی قانونی معمولاً مبلغ نهایی را به جای دادگاه تعیین نمی‌کند؛ بلکه نظر تخصصی آن مبنای مهم تصمیم قضایی است.
اگر نظریه پزشکی قانونی با مدارک درمانی، وضعیت واقعی بدن یا نحوه وقوع حادثه سازگار نباشد، می‌توان در مهلت قانونی اعتراض کرد و دلایل اعتراض را همراه با مدارک جدید ارائه داد. اعتراض کلی و بدون دلیل معمولاً اثر زیادی ندارد. بهتر است در اعتراض، مواردی مانند نادیده گرفتن آسیب سمت دوم، توجه نکردن به گزارش جراحی، اشتباه در تاریخ حادثه یا بی‌توجهی به عارضه باقی‌مانده به طور مشخص بیان شود.
اگر آسیب در نتیجه ضرب و جرح عمدی ایجاد شده باشد، امکان طرح شکایت کیفری و مطالبه دیه وجود دارد. در حوادث غیرعمدی مانند تصادف یا برخی حوادث کاری نیز موضوع می‌تواند از جهت بی‌احتیاطی، بی‌مبالاتی یا رعایت نکردن مقررات ایمنی بررسی شود. عنوان اتهام، مرجع رسیدگی و مسئول پرداخت به علت حادثه و مدارک موجود بستگی دارد.
مهلت اقدام برای همه پرونده‌ها یکسان نیست و به نوع حادثه، عنوان اتهام، قابل گذشت یا غیرقابل گذشت بودن موضوع، بیمه و تصمیمات مرجع قضایی بستگی دارد. بنابراین نباید مراجعه به پزشکی قانونی یا ثبت شکایت را بدون دلیل به تأخیر انداخت. حتی اگر درمان هنوز کامل نشده باشد، بهتر است حادثه در مهلت مناسب گزارش شود و مدارک درمانی به صورت منظم نگهداری شود.
خود عمل جراحی به تنهایی معیار تعیین دیه نیست. جراحی نشان می‌دهد آسیب اهمیت داشته یا نیازمند درمان بوده است، اما مبلغ نهایی بر اساس نوع صدمه، نتیجه درمان و عارضه باقی‌مانده تعیین میشود. هزینه جراحی نیز در صورت داشتن شرایط، جدا از دیه قابل مطالبه است.
در این وضعیت، پزشکی قانونی باید مشخص کند حادثه چه نقشی داشته است. اگر ضربه موجب تشدید بیماری، پارگی یا نیاز فوری به درمان شده باشد، امکان مطالبه خسارت مربوط به بخش ایجادشده یا تشدیدشده وجود دارد. اما نسبت دادن کل فتق به حادثه قبلی بدون دلیل پزشکی قابل اتکا نیست.
تعداد مراجعات ثابت نیست. ممکن است یک معاینه کافی باشد، اما در آسیب‌های نیازمند جراحی یا دارای احتمال عود، پزشکی قانونی مراجعه مجدد پس از پایان درمان را لازم بداند. زمان مراجعه بعدی باید در برگه معرفی یا دستور پزشکی قانونی مشخص شود.
این موضوع به علت حادثه و نوع پوشش بیمه بستگی دارد. در تصادف، بیمه شخص ثالث و در برخی حوادث کاری، بیمه‌های مرتبط ممکن است مسئولیت داشته باشند. پرداخت بیمه معمولاً بر اساس مدارک حادثه، نظریه پزشکی و حدود تعهدات بیمه انجام میشود و باید متن تسویه‌حساب با دقت بررسی شود.
در صورت وجود مهلت قانونی، می‌توان به نظریه کارشناسی یا رأی اعتراض کرد. اعتراض باید مستند باشد و مدارک تازه، گزارش پزشک متخصص یا ایراد مشخص به نظریه را ارائه کند. پس از قطعی شدن رأی، امکان تغییر نتیجه دشوارتر میشود؛ بنابراین پیگیری به‌موقع اهمیت دارد.
دیه پارگی فتق کشاله ران دو طرف رقم از پیش تعیین‌شده و یکسانی برای همه پرونده‌ها ندارد. تشخیص دوطرفه بودن آسیب، علت ایجاد آن، سابقه بیماری، نتیجه جراحی و عارضه نهایی، همگی در تعیین دیه یا ارش اثرگذارند. برای رسیدن به نتیجه درست، حادثه باید سریع ثبت شود، مدارک درمانی کامل جمع‌آوری گردد، معرفی‌نامه پزشکی قانونی پیگیری شود و در صورت وجود ایراد، اعتراض مستند در مهلت مقرر انجام گیرد. همچنین هزینه‌های درمان را باید جداگانه و با اسناد معتبر مطالبه کرد.