آخرین به‌روزرسانی ۱۴۰۵/۰۴/۲۶ (جمعه - ۲۶ تیر ۱۴۰۵)

شکایت از مزاحمت ناموسی

مزاحمت ناموسی از جمله رفتارهایی است که می‌تواند امنیت، آرامش و حیثیت افراد و خانواده‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. این مزاحمت ممکن است به صورت تعقیب و مراقبت، ارسال پیامک و تماس‌های مکرر، ایجاد مزاحمت در محل سکونت یا محل کار، توهین، تهدید، انتشار مطالب خصوصی یا هر رفتار دیگری باشد که موجب سلب آسایش یا خدشه به آبرو و حیثیت اشخاص شود. هرچند در قوانین ایران جرم مستقلی با عنوان «مزاحمت ناموسی» پیش‌بینی نشده است، اما بسته به نوع رفتار مرتکب، امکان طرح شکایت از مزاحمت ناموسی تحت عناوین کیفری مختلف وجود دارد.

مزاحمت ناموسی چه جرمی است؟

اصطلاح مزاحمت ناموسی یک عنوان عرفی است و در قوانین کیفری به همین نام جرم‌انگاری نشده است. با این حال، رفتار مرتکب ممکن است حسب مورد مشمول جرایمی مانند مزاحمت، توهین، تهدید، مزاحمت تلفنی، افترا، نشر اکاذیب، ورود غیرمجاز به منزل، مزاحمت برای بانوان و اطفال در معابر و اماکن عمومی یا حتی جرایم منافی عفت شود.

بنابراین، قاضی با توجه به رفتار متهم، عنوان مجرمانه مناسب را تعیین خواهد کرد.

مجازات مزاحمت ناموسی

مجازات این رفتار به نوع جرم بستگی دارد. برای مثال:

• اگر مزاحمت از طریق تماس یا پیامک باشد، مشمول ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) خواهد بود.
• اگر مرتکب با الفاظ یا رفتار خود موجب مزاحمت بانوان در معابر عمومی شود، ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) قابل اعمال است.
• اگر همراه با تهدید یا توهین باشد، مواد مربوط به جرم تهدید و توهین نیز اعمال می‌شود.

در بسیاری از پرونده‌ها، ممکن است دادگاه چند عنوان مجرمانه را به طور همزمان مورد رسیدگی قرار دهد.

ماده قانونی مزاحمت ناموسی

مهم‌ترین مواد قانونی عبارت‌اند از:

• ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هر کس در اماکن عمومی یا معابر، متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان شود یا با الفاظ و حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین کند، به حبس از دو تا شش ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌شود.
• ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هرگاه مزاحمت از طریق تلفن یا سایر وسایل مخابراتی انجام شود، مرتکب به حبس از یک تا شش ماه محکوم خواهد شد.
• در صورت وجود تهدید، ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی نیز قابل استناد است.

چگونه از مزاحمت ناموسی شکایت کنیم؟

برای طرح شکایت، شاکی باید با در اختیار داشتن مدارک و مستندات به یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی مراجعه و شکوائیه خود را ثبت کند. پرونده پس از ثبت به دادسرای صالح ارسال می‌شود.

مدارکی مانند پیامک‌ها، تصاویر، فیلم، پرینت تماس، شهادت شهود، گزارش پلیس، پیام‌های شبکه‌های اجتماعی یا سایر ادله الکترونیکی می‌توانند در اثبات جرم مؤثر باشند.

نمونه شکوائیه مزاحمت ناموسی

ریاست محترم دادسرای عمومی و انقلاب

با سلام

اینجانب .................. از مشتکی‌عنه آقای/خانم .................. به علت ایجاد مزاحمت، تهدید و رفتارهای خلاف قانون شکایت دارم.

نامبرده از تاریخ ................. با تماس‌های مکرر، ارسال پیام، تعقیب اینجانب و ایجاد مزاحمت در محل سکونت/محل کار، موجب سلب آسایش و ایجاد نگرانی برای اینجانب و خانواده‌ام شده است.

با توجه به مدارک و مستندات پیوست، مستنداً به مواد ۶۱۹، ۶۴۱ و حسب مورد ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی، تقاضای تعقیب کیفری مشتکی‌عنه و صدور حکم قانونی را دارم.

نام و نام خانوادگی

امضاء

تاریخ

مدارک لازم برای اثبات مزاحمت ناموسی

هرچه ادله بیشتری ارائه شود، احتمال اثبات جرم افزایش خواهد یافت. مهم‌ترین مدارک عبارت‌اند از:

• پیامک‌ها و پیام‌های شبکه‌های اجتماعی.
• پرینت تماس‌های تلفنی.
• فیلم یا تصاویر دوربین مداربسته.
• شهادت شهود.
• گزارش مأموران انتظامی.
• پرینت مکالمات یا ادله الکترونیکی که با دستور مقام قضایی اخذ شده باشد.

سوالات متداول

آیا مزاحمت ناموسی جرم مستقلی در قانون است؟

خیر. این عنوان در قانون وجود ندارد، اما رفتار مرتکب ممکن است مشمول جرایمی مانند مزاحمت، تهدید، توهین یا مزاحمت برای بانوان در معابر عمومی باشد.

برای شکایت از مزاحمت ناموسی چه مدارکی لازم است؟

پیامک، فیلم، صدای ضبط‌شده، پرینت تماس، شهادت شهود و سایر ادله قانونی از مهم‌ترین مدارک اثبات این جرم هستند.

مرجع رسیدگی به شکایت مزاحمت ناموسی کجاست؟

شکایت از طریق دفتر خدمات الکترونیک قضایی ثبت و در دادسرای عمومی و انقلاب محل وقوع جرم رسیدگی می‌شود.

جمع‌بندی

اگر شخصی با تعقیب، تماس‌های مکرر، ارسال پیام، ایجاد مزاحمت در معابر، تهدید یا رفتارهای مشابه، موجب سلب آسایش یا خدشه به حیثیت فرد یا خانواده شود، امکان طرح شکایت از مزاحمت ناموسی وجود دارد. هرچند این عنوان به صورت مستقل در قانون پیش‌بینی نشده است، اما با توجه به نوع رفتار، مرتکب ممکن است بر اساس مواد ۶۱۹، ۶۴۱، ۶۶۹ و سایر مقررات قانون مجازات اسلامی تحت تعقیب کیفری قرار گیرد.