آخرین تعرفه دستمزد کارشناسان رسمی دادگستری بر اساس آییننامه تعرفه دستمزد کارشناسان رسمی دادگستری مصوب و ابلاغشده در سال ۱۴۰۲ تعیین میشود و تا زمان تصویب مقرره جدید، مبنای محاسبه در بسیاری از پروندههاست. آخرین تعرفه دستمزد کارشناسان رسمی دادگستری مبلغ ثابتی برای همه پروندهها نیست، بلکه با توجه به موضوع کارشناسی، ارزش موضوع، میزان پیچیدگی، تعداد کارشناسان، ضرورت بازدید و هزینههای جانبی محاسبه میشود.
برای مثال، اگر دادگاه در یک پرونده ملکی، کارشناس رسمی را برای تعیین ارزش یک ملک یا بررسی خسارت انتخاب کند، مبلغی به عنوان دستمزد کارشناسی تعیین و از شخصی که پرداخت آن بر عهده اوست مطالبه میشود. پرداخت این مبلغ معمولاً شرط شروع عملیات کارشناسی است؛ بنابراین بیتوجهی به مهلت پرداخت میتواند باعث بیاثر ماندن درخواست کارشناسی یا اتخاذ تصمیم قضایی بدون استفاده از نظر کارشناس شود.
دستمزد کارشناس رسمی دادگستری بر اساس آییننامه تعرفهای محاسبه میشود که برای رشتههای مختلف کارشناسی، شیوه تعیین حقالزحمه را مشخص کرده است. این آییننامه برای موضوعاتی مانند ارزیابی املاک، امور ثبتی، حسابداری، تصادفات، پزشکی، راه و ساختمان، ماشینآلات، امور بانکی و سایر رشتههای تخصصی، قواعد جداگانه یا تکمیلی دارد.
در پروندههایی که موضوع کارشناسی دارای ارزش مالی است، مبلغ حقالزحمه غالباً به صورت پلکانی و بر مبنای ارزش موضوع محاسبه میشود. در پروندههایی که ارزش مالی مشخصی ندارند، عواملی مانند مدت زمان مورد نیاز، تعداد اسناد، گستردگی بررسی، محل انجام کارشناسی و دشواری اظهارنظر اهمیت بیشتری پیدا میکند.
رقمی که در عمل از سوی شعبه دادگاه یا مرجع ارجاعدهنده اعلام میشود، باید با موضوع ارجاع و مقررات مربوط به همان رشته کارشناسی هماهنگ باشد. بنابراین نمیتوان تنها با دانستن ارزش ملک یا مبلغ خواسته، در همه پروندهها مبلغ قطعی کارشناسی را تعیین کرد.
در تعرفه عمومی، برای ارزش موضوع تا سقف مشخص، مبلغ پایه تعیین شده و نسبت به مازاد ارزش، درصدهای پلکانی اعمال میشود. مطابق مبنای تعرفه سال ۱۴۰۲، در موضوعات مالی، تا مبلغ ۵۰۰ میلیون ریال، حداقل دستمزد پایه ۶ میلیون ریال در نظر گرفته شده است. نسبت به مازاد بر این مبلغ تا سقف ۲ میلیارد ریال، نرخ ۰/۴ درصد اعمال میشود و برای طبقات بالاتر، نرخها به صورت پلکانی کاهش پیدا میکند.
برای نمونه، اگر ارزش موضوع کارشناسی ۲ میلیارد ریال باشد، محاسبه به صورت مبلغ پایه مربوط به ۵۰۰ میلیون ریال به اضافه درصد مقرر نسبت به یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون ریال مازاد انجام میشود. این مثال فقط روش محاسبه را نشان میدهد و مبلغ نهایی ممکن است به دلیل نوع رشته، تعداد کارشناسان، مأموریت اضافی یا هزینههای سفر تغییر کند.
در پروندههای ارزیابی اموال، ممکن است ارزش موضوع کارشناسی با ارزش خواسته دعوا یکسان نباشد. برای مثال، در دعوای مطالبه وجه، مبلغ خواسته معمولاً معیار ارزیابی مالی است؛ اما در دعوای افراز، تقسیم، تعیین اجرتالمثل یا ارزیابی چند ملک، کارشناس باید موضوعات متعدد را بررسی کند و مبلغ بر اساس مقررات مربوط تعیین میشود.
آخرین تعرفه دستمزد کارشناسان رسمی دادگستری تنها یک مبلغ پایه نیست و عوامل اجرایی میتوانند رقم نهایی را افزایش دهند. مهمترین عوامل اثرگذار عبارتاند از:
هزینه رفتوآمد، اقامت، آزمایشهای تخصصی و سایر مخارج ضروری ممکن است جدا از دستمزد اصلی مطالبه شود. این هزینهها باید با موضوع مأموریت ارتباط داشته و تا حد امکان مستند باشند. در صورتی که مبلغ اعلامشده برای کارشناس با موضوع ارجاع تناسب نداشته باشد، شخص ذینفع میتواند پیش از پرداخت، از دفتر شعبه درباره مبنای محاسبه و اقلام هزینه سؤال کند.
در بیشتر موارد، پرداخت اولیه دستمزد کارشناسی بر عهده شخصی است که درخواست کارشناسی داده یا اثبات ادعای او به نظر کارشناسی وابسته است. با این حال، دادگاه با توجه به وضعیت پرونده، ممکن است پرداخت را بر عهده خواهان، خوانده یا هر دو طرف قرار دهد.
پرداخت اولیه به معنای تعیین قطعی مسئول نهایی هزینه نیست. در پایان رسیدگی، دادگاه درباره خسارات دادرسی و هزینههای ضروری پرونده تصمیم میگیرد و ممکن است طرف محکوم را به جبران هزینه کارشناسی ملزم کند. به همین دلیل، رسید پرداخت واریزی، فیش یا رسید الکترونیکی باید نگهداری شود.
اگر شخصی که پرداخت بر عهده اوست در مهلت تعیینشده اقدام نکند، دادگاه میتواند آثار قانونی عدم پرداخت را اعمال کند. این آثار با توجه به نوع پرونده و اینکه کارشناسی به درخواست چه کسی انجام شده، متفاوت است؛ بنابراین نباید مهلت پرداخت مندرج در ابلاغ یا دستور شعبه نادیده گرفته شود.
اگر مبلغ تعیینشده با موضوع کارشناسی، ارزش واقعی موضوع یا تعداد اقدامات مورد نیاز تناسب نداشته باشد، میتوان درخواست بررسی و اصلاح مبلغ را به شعبه رسیدگیکننده ارائه کرد. اعتراض باید روشن، مستند و ناظر به نحوه محاسبه باشد؛ اعتراض کلی مانند «هزینه زیاد است» معمولاً برای اصلاح مبلغ کافی نیست.
در متن درخواست بهتر است ارزش موضوع، نوع رشته کارشناسی، تعداد املاک یا اسناد، محدوده مأموریت و مبلغ اعلامشده توضیح داده شود. همچنین اگر مبلغ شامل هزینههای جانبی است، باید مشخص شود کدام بخش مربوط به دستمزد و کدام بخش مربوط به رفتوآمد یا اقدامات تخصصی است.
از سوی دیگر، اگر کارشناس پس از شروع کار با موضوعی گستردهتر از ارجاع اولیه روبهرو شود، ممکن است درخواست افزایش دستمزد کند. چنین افزایشی باید به تأیید مرجع ارجاعدهنده برسد و کارشناس نمیتواند بدون مبنای روشن، مبلغی خارج از دستور دادگاه مطالبه کند.
دستمزد کارشناس با هزینه دادرسی تفاوت دارد. هزینه دادرسی مبلغی است که برای ثبت و رسیدگی به دعوا یا اعتراض پرداخت میشود؛ اما دستمزد کارشناسی هزینه استفاده از نظر تخصصی برای روشن شدن موضوع پرونده است. ممکن است یک پرونده همزمان دارای هزینه دادرسی، حقالزحمه وکیل، هزینه کارشناسی و هزینههای اجرای تصمیم باشد.
همچنین حقالزحمه کارشناس با حقالوکاله وکیل ارتباطی ندارد. وکیل از حقوق موکل دفاع میکند، اما کارشناس درباره موضوع فنی و تخصصی اظهارنظر میکند و گزارش او باید مستقل، مستدل و در حدود صلاحیت حرفهای باشد.
مبنای عمومی محاسبه دستمزد کارشناسان رسمی، آییننامه تعرفه مصوب است و صرف عضویت کارشناس در یکی از نهادهای قانونی، به خودی خود مجوز مطالبه مبلغ دلخواه نیست. با این حال، نوع ارجاع، رشته کارشناسی و هزینههای جانبی میتواند مبلغ نهایی را تغییر دهد.
مرجع قضایی باید مبلغ را با توجه به مقررات تعرفه، موضوع مأموریت و شرایط پرونده تعیین کند. در کارهای پیچیده یا دارای اقدامات متعدد، افزایش حقالزحمه در حدود مقررات و با ذکر مبنا امکانپذیر است؛ اما مبلغ باید قابل توجیه و مرتبط با مأموریت باشد.
شخص میتواند وضعیت مالی خود را با مدارک مناسب به دادگاه اعلام و در صورت وجود شرایط قانونی، درخواست استفاده از نهادهای حمایتی یا تصمیم مقتضی درباره هزینه را مطرح کند. پذیرش این درخواست به تشخیص مرجع رسیدگی و مدارک ارائهشده بستگی دارد.
بله، پرداخت دستمزد به معنای قبول گزارش نیست. اعتراض باید در مهلت مقرر و با بیان ایرادهای فنی، شکلی یا خارج بودن گزارش از موضوع ارجاع مطرح شود. صرف نارضایتی از نتیجه کارشناسی، بدون دلیل روشن، معمولاً اثر کافی ندارد.
در صورتی که کارشناسی برای اثبات حق ضروری بوده و دادگاه آن را از هزینههای قابل مطالبه بداند، امکان مطالبه آن از محکومعلیه وجود دارد. تشخیص نهایی با دادگاه است و ارائه رسید پرداخت، دستور کارشناسی و ارتباط هزینه با دعوا اهمیت زیادی دارد.
بهترین اقدام، بررسی دستور پرداخت صادرشده از شعبه و پرسش از دفتر همان مرجع است. اگر ابهام باقی بماند، میتوان از کارشناس منتخب یا واحد کارشناسان درباره رشته، مبنای محاسبه و هزینههای جانبی توضیح خواست؛ زیرا مبلغ نهایی بدون مشاهده پرونده قابل تعیین قطعی نیست.
آخرین تعرفه دستمزد کارشناسان رسمی دادگستری بر پایه آییننامه سال ۱۴۰۲ و با توجه به نوع کارشناسی، ارزش موضوع و پیچیدگی مأموریت اجرا میشود. مبلغ پایه، درصدهای پلکانی، تعداد کارشناسان و هزینههای جانبی همگی در رقم نهایی اثر دارند. برای جلوگیری از اشتباه، باید دستور پرداخت، مهلت مقرر و مبنای محاسبه بررسی شود و در صورت وجود ایراد، پیش از پایان مهلت قانونی، درخواست اصلاح یا توضیح به شعبه ارائه شود.